Uzasadnienie
W dniu 8 czerwca 2007 r. (data nadania) H. P. i Z. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...], wydane przez Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich, z upoważnienia Zarządu Województwa w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji dotyczącej inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie zatoki autobusowej na działce nr [...] przy ul. M. w Ł. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 r. skarga H. P. została prawomocnie odrzucona.
W piśmie z dnia 10 stycznia 2007 r. (data nadania) skarżący Z. P. oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postępowanie należało umorzyć.