Uzasadnienie
Zaskarżonym do sądu postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2023 r. znak: SKO.PS/40/315/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zamościu (dalej także jako Kolegium lub organ), po rozpatrzeniu odwołania T. S. (dalej także jako: skarżący) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Modliborzyc z dnia 29 listopada 2022 r. znak: 001254/DW/Odm/11/2022 w przedmiocie dodatku węglowego.
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że odwołanie od decyzji Burmistrza Modliborzyc z dnia 29 listopada 2022 r. zostało złożone w dniu 28 grudnia 2022 r. Upoważnienie do działania B. S. w imieniu syna T. S. wpłynęło do organu I instancji w dniu 30 stycznia 2023 r. Zdaniem organu w związku z doręczeniem decyzji w trybie podwójnego awizo dokonanego w dniach 1 grudnia 2022 r. oraz 9 grudnia 2022 r. odwołanie zostało złożone przez pełnomocnika strony z uchybieniem terminu czternastodniowego określonego w art. 129 § 2 k.p.a.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższe postanowienie pełnomocnik T. S. podniósł, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem Kolegium w Zamościu odmawiającym przyznania dodatku węglowego. Skarżący opisał stan sprawy odnoszący się do kwestii odmowy przyznania dodatku węglowego, wyrażając swoją dezaprobatę z działań organów obu instancji.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, oraz rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa powodującym konieczność jego uchylenia.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej jako: p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wyjaśnić należy, że przedmiotowa skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Kluczowym elementem sporu prawnego w rozpoznawanej sprawie jest rozstrzygnięcie, czy odwołanie T. S., którego pełnomocnikiem był ojciec B. S. zostało złożone w terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
W realiach niniejszej sprawy należy podkreślić, że decyzja organu I instancji odmawiająca przyznania T. S. dodatku węglowego została doręczona w trybie określonym w art. 44 k.p.a. Zgodnie z powołanym przepisem:
§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Powołany art. 44 przewiduje fikcję doręczenia uznając, że w przypadku dwukrotnego awizowania przesyłki doręczenie jest dokonane z upływem okresu 14 dni od dokonania przez doręczyciela pierwszego awizo. W przedmiotowej sprawie decyzję organu I instancji awizowano w dniu 1 grudnia 2022 r., powtórnie awizowano w dniu 9 grudnia 2022 r., a zwrócono do nadawcy w dniu 16 grudnia 2022 r. Stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. należało uznać, że doręczenie zostało dokonane w dniu 15 grudnia 2022 r., a termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 29 grudnia 2022 r. Z akt sprawy wynika, że odwołanie do decyzji Burmistrza Modliborzyc zostało złożone przez ojca skarżącego w dniu 28 grudnia 2022 r. w Urzędzie Miejskim w Modliborzycach. Dlatego też należało uznać, że został zachowany termin do wniesienia odwołania. Wprawdzie do odwołania nie dołączono pełnomocnictwa, jednakże ten brak formalny został uzupełniony bez wzywania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w dniu 30 stycznia 2023 r.
Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Działanie organu na podstawie powołanego przepisu musi poprzedzać prawidłowe ustalenie, czy odwołanie wpłynęło w ustawowym – czternastodniowym – terminie. Skoro w realiach przedmiotowej sprawy odwołanie zostało złożone w terminie - w dniu 28 grudnia 2022 r. - nie było podstaw do wydawania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu.
Z tych też względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. konieczne było uchylenie zaskarżonego postanowienia, które zostało wydane z naruszeniem powołanych powyżej przepisów postępowania administracyjnego. Kolegium powinno obecnie rozpatrzyć wniesione przez pełnomocnika skarżącego odwołanie w sprawie dotyczącej dodatku węglowego.