Uzasadnienie
Sygn. [...]
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 19 grudnia 2014 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 4 listopada 2014 r., znak: [...], odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia 7 marca 2013 r., znak: [...], wydanej w sprawie pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Wojewoda wyjaśnił, że opisaną wyżej decyzją z dnia 7 marca 2013 r. organ pierwszej instancji zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił [...] S.A. z siedzibą w L. pozwolenia na:
- 1) na rozbudowę napowietrznej linii nN " S. 5" pomiędzy istniejącą stacją trafo i istniejącym słupem nr [...] wraz z odgałęzieniem i przyłączami do budynków mieszkalnych (kat. obiektu XXVI) na działkach [...] w obr. ewid. S. gm. S. i na działkach [...] w obr. ewid. S. D., gmina S.,
- 2) na rozbiórkę linii napowietrznej nN wraz z przyłączami na działkach nr [...], [...] w obr. ewid. S., gm. S. i na działkach [...] w obrębie S. D., gmina S..
Starosta, jak wskazał organ odwoławczy, odmawiając uchylenia powyższej decyzji, w postępowaniu toczącym się na skutek wniosku K. O. i J. O. o wznowienie postępowania, szeroko przestawił przebieg postępowania w sprawie i podkreślił, że dowody zgromadzone w toku postępowania potwierdzają, że skarżącym nie przysługiwał przymiot stron postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją. Zdaniem organu, przemawia za tym zwłaszcza znajdująca się w aktach sprawy opinia biegłego dotycząca badań pola elektomagnetycznego na terenie nieruchomości położonej w S. D., gm. S., działka nr [...] - w celu określenia kompatybilności linii energetycznej, telefonicznej stacjonarnej i sieci komórkowej. Z opinii tej wynika, że wskazane linie przesyłowe spełniają wymagane normy i przepisy, co wyklucza negatywne ich oddziaływanie na człowieka i środowisko.
Wojewoda podzielił powyższe stanowisko organu pierwszej instancji i stwierdził, że jak wynika z sentencji kwestionowanej decyzji o pozwoleniu na budowę, nie obejmowała ona działki stron nr [...], położonej w S. D.. Potwierdza to również załącznik graficzny (mapa) do omawianej decyzji. Zdaniem organu, jedyne ograniczenie, jakie mogą powodować wskazane wyżej linie przesyłowe dotyczą ewentualnych zadrzewień, co jednak mając na uwadze znaczną odległość najbliższego słupa linii od działki skarżących, nie ma miejsca.
Skargę do Sądu na wskazaną decyzję Wojewody złożyli K. O. i J. O., wnosząc o zmianę decyzji organów obu instancji. W bardzo obszernym uzasadnieniu skargi wskazali między innymi, że przebudowa linii energetycznej niskiego napięcia, na co zostało udzielone pozwolenie decyzją nr [...] z dnia 07 marca 2013 r. bezspornie oddziaływuje na ich nieruchomość położoną na działce nr [...], tym bardziej, że znajduje się w odległości ok. 29 metrów od przebudowywanej linii energetycznej. Zdaniem skarżących, mają oni interes prawny w przebudowie ww. linii energetycznej. Obowiązkiem organu było ustalenie, czy planowana inwestycja będzie oddziaływać na inne działki niż zostały wymienione we wniosku. W ich ocenie, to, że inwestor pominął skarżących we wniosku nie oznacza, że przebudowa linii energetycznej nN w S. D. nie wywrze negatywnych skutków na sytuację elektromagnetyczną na ich działkę.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Za prawidłowe należy uznać stanowisko organów obu instancji, że skarżącym nie przysługiwał przymiot postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją o pozwoleniu na budowę, a tym samym brak było podstaw do uchylenia tej decyzji na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.
Krąg stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę ustala się na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2010 r. poz. 243, poz. 1623 ze zm.). W świetle tego przepisu, stronami postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przyjmuje się w związku z tym, że dla wykazania interesu prawnego dającego legitymację do występowania w tym postępowaniu, należy podać przepisy odrębne wprowadzające związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu (art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane).
Kwestionowana przez skarżących decyzja dotyczyła: rozbudowy napowietrznej linii nN " S. 5" pomiędzy istniejącą stacją trafo i istniejącym słupem nr [...] wraz z odgałęzieniem i przyłączami do budynków mieszkalnych (kat. obiektu XXVI) na działkach [...] w obr. ewid. S. gm. S. i na działkach [...] w obr. ewid. S. D. gm. S. oraz rozbiórki linii napowietrznej nN wraz z przyłączami na działkach nr [...] w obr. ewid. S., gm. S. i na działkach [...] w obrębie S. D. gm. S..
Zasadnie podniósł Wojewoda, że z sentencji powyższej decyzji wynika, by obejmowała ona działkę skarżących nr [...]. Niewątpliwie również, co zauważył ten organ, z mapy stanowiącej załącznik do opisanej decyzji, która wskazuje plan trasy sieci nN (urządzenia demontowane, urządzenia projektowane) wynika, że odległość najbliższych elementów planowanej rozbudowy, w tym projektowanego słupa linii energetycznej nN oznaczonego nr [...] RKK2-10,5 (zlokalizowanego na działce [...]) od zabudowań skarżących zlokalizowanych na działce nr [...] wynosi ponad 300 m. Istotne jest również, że odległość projektowanego słupa, oznaczonego nr [...] RKK5-10,5 od zabudowań odwołujących wynosi około 85 m. Z tego względu obszarem oddziaływania objęto działki objęte projektem, które zostały wymienione w sentencji decyzji. Oznacza to, że oddziaływanie linii zamyka się w granicach działek, na których linia została wybudowana.
Nadto, jak trafnie stwierdził organ odwoławczy, z uwagi na znaczną odległość najbliższego słupa linii od działki skarżących inwestycja ta nie wprowadza ograniczeń co do ewentualnych zadrzewień na działce stron.
Odnosząc się do zarzutów skarżących należy stwierdzić, że są one całkowicie bezzasadne.
Wskazać trzeba, że z kopii pisma skierowanego przez [...] S.A. do Ministra Gospodarki wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że opisana wyżej linia energetyczna spełnia wymogi obowiązujących przepisów prawa oraz nie jest źródłem zakłóceń czy zagrożeń opisywanych przez skarżących. Skarżący nie wykazali w przekonywający sposób, że podnoszone przez nich zagrożenia istnieją realnie. Wymaga również podkreślenia, że stanowisko organów obu instancji w tym zakresie potwierdza opinia dotyczącą badań pola elektomagnetycznego na terenie nieruchomości położonej w S. D., gm. S., działka nr [...] - w celu określenia kompatybilności linii energetycznej, telefonicznej stacjonarnej i sieci komórkowej, sporządzona przez dra hab. inż. A. W.-W. - Zastępcę Dyrektora Instytutu Podstaw Elektrotechniki i Elektrotechnologii Politechniki [...] Autor tego opracowania stwierdził, że linie spełniają wymagane normy i przepisy oraz wykluczył negatywne oddziaływanie linii energetycznej, telekomunikacyjnej i sieci komórkowej na człowieka i środowisko (k. 373 akt administracyjnych pierwszej instancji).
Jak zasadnie wskazał Starosta, badania będące przedmiotem analizy zostały przeprowadzone wokół posesji nr [...], a więc tym bardziej nie można mówić o oddziaływaniu na tę działkę rozbudowanej linii, znajdującej się w tak znacznej odległości od działki skarżących.
Zauważyć przy tym należy, że powyższa opinia biegłego była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 901/14, który wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. oddalił skargę K. O. J. O. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora N. B. w L. z dnia 4 sierpnia 2014 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora N. B. w C. z dnia 30 maja 2014 r., znak: [...], którą odmówiono wydania decyzji zobowiązującej [...] S.A. oraz [...] S.A. O/[...] Rejonowy Zakład Energetyczny w [...] (obecnie w [...] do wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie linii telefonicznej i linii energetycznej niskiego napięcia (nN), przebiegającej przez działkę nr ewid. 193 oraz działki sąsiednie, zlokalizowane w miejscowości S. D., gmina S..
Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.
O wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono w oparciu art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).