Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 31 października 2023 r. odrzucił skargę Z. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 kwietnia 2023 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
Podstawę odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej p.p.s.a. – pomimo wezwania występujący w imieniu skarżącego profesjonalny pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego skargi, poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że z zachowaniem terminu, to jest w dniu 14 lipca 2023 r. (wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi otrzymał w dniu 11 lipca 2023 r.), nadał w placówce pocztowej przesyłkę zawierającą wskazane w wezwaniu pełnomocnictwo. Wraz z zażaleniem przedłożono skan książki nadawczej pełnomocnika oraz wydruk strony śledzenia przesyłek pocztowych.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postawienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienie przysługuje środek odwoławczy na zasadach ogólnych.
Wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniało sąd do skorzystania z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2023 r. sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne celem rozważenia odrzucenia skargi, z powodu nieusunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi w postaci stosownego pełnomocnictwa. W związku z tym, iż, jak wynikało z akt, skierowane do profesjonalnego pełnomocnika wezwanie nie zostało wykonane, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Na skutek złożonego zażalenia i argumentacji w nim wskazanej dokonano ponownej weryfikacji stanu spawy i ustalono, że istotnie pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił brak formalny skargi w terminie, dokonując tej czynności w dniu 14 lipca 2022 r. (k. [...]). Odrzucenie skargi spowodowane było niedołączeniem do akt sprawy dokumentu na tę okoliczność, na co niewątpliwie wpływ miał fakt, że w piśmie przewodnim z dnia 14 lipca 2023 r., pełnomocnik skarżącego wskazał błędną sygnaturę sprawy II SA/Lu 568/23, zamiast II SA/Lu 594/23 (k.[...]). Z uwagi na błędne wskazanie sygnatury, prawidłowy bieg pismu procesowemu z dnia 14 lipca 2023 r. Przewodniczący Wydziału nadał dopiero w dniu 21 listopada 2023 r. Wobec czego, mając na uwadze powagę prawa do sądu i potrzebę zapewnienia go stronie, sąd uznał za zasadne przyjąć, że pełnomocnik w zakreślonym terminie uczynił zadość wezwaniu z dnia 4 lipca 2023 r.
W tych okolicznościach sąd uznał, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione i w trybie autokontroli, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienia z dnia 31 października 2023 r. o odrzuceniu skargi.