Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r. w sprawie II SA/Lu 274/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę.
W dniu 21 czerwca 2017 r. (data nadania) skarżący W. W. złożył skargę o wznowienie tego postępowania wyjaśniając, że domagał się wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty L. z dnia [...] lipca 2003 r. udzielającą pozwolenia na budowę z tego powodu, że inwestorzy rozpoczęli budowę jeszcze zanim ta decyzja się uprawomocniła. Podniósł, że składając wniosek o wznowienie nie mógł przedstawić dowodów na tę okoliczność i dopiero teraz, na skutek jego wniosku z dnia 9 marca 2017 r. o udzielenie informacji publicznej, uzyskał wraz z pismem Zakładu Gospodarki Komunalnej w [...] z dnia [...] marca 2017 r. kopię protokołu z dnia 15 lipca 2003 r., potwierdzającego odbiór przyłącza wodociągowego do sieci wodociągowej, które świadczy o tym, że inwestycja (obejmująca również budowę tego przyłącza) została zrealizowana przed wydaniem pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd bada na posiedzeniu niejawnym czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci (...).
Ustawowe podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271-273 P.p.s.a.
Skarżący wskazuje na nowe dowody, co stanowi podstawę wznowienia postępowania przewidzianą w art. 273 § 2 P.p.s.a., według której, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z przepisu tego wynika jednak, że chodzi wyłącznie o takie okoliczności, które po pierwsze - istniały w dacie wydania przez sąd orzeczenia, po drugie – które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy i po trzecie - których strona nie miała możliwości powołać. "Podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy.
Zatem dowody te musiałyby istnieć w dniu wydania decyzji, której weryfikacji domaga się strona. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania". (zob. J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 895 i powołane tam orzecznictwo).
Podkreślić należy, że wszystkie trzy warunki dotyczą postępowania sądowego, a nie administracyjnego, zakończonego orzeczeniem organu będącym następnie przedmiotem skargi rozpatrywanej przez sąd administracyjny.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wprawdzie dowód, na który wskazuje skarżący – protokół potwierdzający odbiór przyłącza wodociągowego do sieci wodociągowej został sporządzony w dniu 15 lipca 2003 r., a więc istniał już w dacie wydania kwestionowanego wyroku WSA w Lublinie z dnia 17 lutego 2016 r., II SA/Lu 274/15, co wyczerpuje pierwszy warunek z art. 273 § 2 P.p.s.a., to jednak w świetle okoliczności sprawy nie można uznać, że jest to dowód, na który skarżący nie mógł się powołać w postępowaniu poprzedzającym wydanie tego wyroku. Jak bowiem sam wskazał, protokół ten uzyskał obecnie na skutek wniosku złożonego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), a więc na podstawie przepisów, które obowiązywały w okresie prowadzenia postępowania sądowego zakończonego kwestionowanym wyrokiem. Skarżący nie wykazał natomiast, by już wówczas nie miał możliwości uzyskania spornego protokołu i przedstawienia go Sądowi.
Niezależnie od tego stwierdzić należy, że wniosek o wznowienia nie spełnia drugiego warunku, o którym mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a., gdyż nie można przyjąć, że wskazany dowód mógłby mieć wpływ na wynik sprawy.
W świetle bowiem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz.106) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości wyłącznie przez kontrolę działalności administracji publicznej (...), przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (...)". Sądy administracyjne nie ustalają zatem samodzielnie stanu faktycznego sprawy administracyjnej ani nie rozstrzygają spraw administracyjnych, stosując odpowiednie przepisy prawa materialnego.
Z tego względu co do zasady nie prowadzą postępowania dowodowego, dopuszczalne są tylko dowody z dokumentów i tylko wówczas, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.
Dokonując natomiast kontroli zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia), sądy administracyjne oceniają, czy w dacie wydawania tego aktu organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały właściwe przepisy.
Przedmiotem postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie wyroku z dnia 17 lutego 2016 r., II SA/Lu 274/15 było postanowienie o odmowie wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę.
W świetle przytoczonych wyżej przepisów, Sąd kontrolując legalność tego postanowienia badał, czy organ słusznie uznał, że nie zachodzą podstawy wznowienia postępowania administracyjnego przewidziane w kpa. Nie było natomiast objęte kognicją Sądu samodzielne ustalanie czy podstawy te faktycznie zachodziły. Wskazany obecnie przez skarżącego dowód – protokół potwierdzający odbiór przyłącza wodociągowego do sieci wodociągowej jest natomiast środkiem dowodowym mającym potwierdzić, że istniały podstawy do wznowienia (a nie do odmowy – jak przyjął organ), postępowania administracyjnego, z tym że skarżący podnosi obecnie, że nie mógł tych podstaw wykazać w postępowaniu przed organem administracji publicznej, gdyż dowodem tym wówczas nie dysponował. W istocie więc dowód, który obecnie przedstawia we wniosku o wznowienie postępowania sądowego, jest dowodem mającym na celu potwierdzenie, że istniały podstawy wznowienia postępowania administracyjnego, a okoliczność ta – jak wyjaśniono - podlegała ustalaniu przez organ administracji publicznej, a nie przez Sąd.
Z tego względu nawet, gdyby dowód ten został zgłoszony w postępowaniu sądowym przed wydaniem kwestionowanego wyroku z dnia 17 lutego 2016 r., nie miałby on wpływu na treść tego wyroku. W istocie dowód, który skarżący wskazuje, dotyczy postępowania przed organami administracji publicznej, a nie sądowego, dlatego nie może stanowić podstawy wznowienia, o której mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a.
Z tych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.