Uzasadnienie
W dniu 5 lutego 2008 r. L. W. otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ponownego ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
Wpis od skargi został uiszczony po terminie w dniu 15 lutego 2008 r. przez córkę skarżącej M. D.. W dniu 8 kwietnia 2008 r. L. W. reprezentowana przez córkę M. D. złożyła w tutejszym Sądzie o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi, a także o rozpoznanie tego wniosku na posiedzeniu jawnym oraz wysłuchanie na posiedzeniu jawnym pełnomocnika skarżącej.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż jest osobą bardzo chorą, sparaliżowaną po udarze, nie poruszającą się samodzielnie i wymagającą stałej opieki innych osób w zwykłych sprawach życia codziennego. Powyższe potwierdzone zostało załączonym do wniosku zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza medycyny ogólnej (karta 27 akt sądowych). Skarżąca wskazała ponadto, iż o uchybieniu terminu dowiedziała się w dniu 8 kwietnia 2008 r., kiedy to doręczono jej odpis postanowienia Sądu z dnia 6 marca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia jej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059).
Po pierwsze, wskazać należy, iż w niniejszej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, gdyż, wbrew twierdzeniu skarżącej, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, który jest dokumentem urzędowym, wynika, iż doręczenie nastąpiło w dniu 5 lutego 2008 r. dorosłemu domownikowi, który podjął się odebrać przesyłkę adresatowi. Zatem zaistniała podstawa do złożenia przez skarżącą L. W. wniosku o przywrócenie terminu.
Po drugie, skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), gdyż liczne, poważne schorzenia (częściowy paraliż po udarze – porażenie lewostronne i związany z tym brak możliwości samodzielnego poruszania się, miażdżyca, cukrzyca) i podeszły wiek (83 lata) uniemożliwiły jej dochowanie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Po trzecie, skoro skarżąca otrzymała odpis postanowienia Sądu z dnia 6 marca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia jej skargi w dniu 1 kwietnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 20 akt sądowych), zachowała termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wskazanie we wniosku daty 8 kwietnia 2008 r. jako daty doręczenia skarżącej tego postanowienia należy uznać za oczywistą omyłkę.
Po czwarte, czynność, której skarżąca nie dokonała w terminie, tj. uiszczenie wpisu od skargi, została dokonana przez córkę skarżącej M. D. w dniu 15 lutego 2008 r.
Po piąte, skoro uchybienie terminu powodowało dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego (odrzucenie skargi), przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu jest dopuszczalne.
Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W wypadku istnienia uzasadnionych wątpliwości co do oceny zaprezentowanych przez wnioskodawcę argumentów, przewodniczący może skierować sprawę na rozprawę celem odebrania wyjaśnień od stron postępowania. W związku z tym, iż w niniejszej sprawie nie zachodziły wątpliwości co do przedstawionych przez skarżącą argumentów uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu, Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.