Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 2 lutego 2010 r. oddalił skargę R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew.
W dniu 28 kwietnia 2010 r. skarżący wraz ze skarga kasacyjną od powyższego wyroku złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienia od kosztów sądowych.
Z treści wniosku wynika, że skarżący mieszka wspólnie wraz z żona i trójką małoletnich dzieci w mieszkaniu siostry, utrzymując się z dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego wynoszących 514 zł miesięcznie. Żona skarżącego jest natomiast osobą bezrobotną. Skarżący nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów wartościowych. Wskazał, iż dochód z gospodarstwa rolnego nie wystarcza na pokrycie wszystkich wydatków i kosztów związanych z utrzymaniem dzieci i żony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a więc możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów.
Z dyspozycji art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej "ustawą") wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli w myśl art. 245 § 3 ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od opłat sądowych i wydatków, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
Mając na uwadze treść przywołanych wyżej przepisów należało stwierdzić, że w świetle okoliczności powołanych przez stronę skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
Rzeczywiście bowiem poziom uzyskiwanych dochodów, przy uwzględnieniu liczby członków rodziny wskazuje na to, że pozwalają one jedynie na pokrycie najpilniejszych potrzeb. Tym samym nie ma mowy o wygospodarowaniu środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Skarżący nie dysponuje przy tym żadnymi przedmiotami, których zbycie mogłoby przynieść dochód, a w konsekwencji umożliwiłoby poniesienie kosztów sądowych.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.