Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. B. – na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Skargę tę w imieniu M. B. podpisał adwokat P. S., jednak nie załączył on do niej stosownego pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej w przedmiotowym postępowaniu.
W tej sytuacji pismem z dnia 29 lipca 2014 r. Sąd wezwał adwokata P. S. do złożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – zgodnie z art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Adwokat P. S., pomimo prawidłowego doręczenia mu powyższego wezwania w dniu 5 sierpnia 2014 r. (k. 12 akt sądowych), nie wykonał go jednak w zakreślonym terminie. W związku z tym Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. odmówił dopuszczenia go do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącej.
Doręczając skarżącej w dniu 10 września 2014 r. (k. 23 akt sądowych) powyższe postanowienie, Sąd jednocześnie wezwał ją do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała tego wezwania. W dniu 18 września 2014 r. (data nadania) złożyła ona natomiast pismo, w którym wyjaśniła, że ze względu na konieczność sprawowania opieki nad chorą matką nie jest w stanie przyjechać do Lublina.
Na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 1 października 2014 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych powyższego pisma poprzez oznaczenie jego rodzaju oraz sprecyzowanie jego osnowy, a w szczególności wyjaśnienie, czy pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, a jeśli istotnie taki jest jego charakter, dodatkowo do uzupełniania przedmiotowego wniosku poprzez dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie, tj. podpisanie skargi (ewentualnie nadesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza skargi) – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 18 września 2014 r. bez rozpoznania. Do wezwania tego Sąd załączył wykonaną kserokopię skargi.
Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącej w dniu 9 października 2014 r. powyższego wezwania (k. 30 akt sądowych), w zakreślonym terminie nie usunęła ona wskazanych braków formalnych jej pisma z dnia 18 września 2014 r., przez co Sąd, zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2014 r., pozostawił je bez rozpoznania. Zarządzenie to z dniem 24 grudnia 2014 r. stało się prawomocne.
Ponadto skarżąca dotychczas nie usunęła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, względnie nadesłanie do Sądu jej podpisanego egzemplarza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.""), każde pismo strony – a więc również skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wobec odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowych pełnomocnika skarżącej, który w jej imieniu podpisał skargę, skarżąca została prawidłowo wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Pomimo prawidłowego pouczenia jej o skutkach niewykonania tego wezwania, termin do jego wykonania upłynął w dniu 17 września 2014 r. bezskutecznie, a skarżąca dotychczas nie podpisała skargi, jak też nie nadesłała do Sądu jej podpisanego egzemplarza. Ponadto nie złożyła ona skutecznie wniosku o przywrócenie przedmiotowego terminu.
W tej sytuacji skargę M. B. należało odrzucić na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku zaś z odrzuceniem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 134 zł.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.