Uzasadnienie
L. i Z. P. w dniu 14 sierpnia 2008 r. złożyli skargę do Sądu na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym w dniu 26 listopada 2008 r., pełnomocnik skarżących oświadczył, że cofa skargę, gdyż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., Nr [...], stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., Nr [...], nakazującej skarżącym rozbiórkę ogrodzenia działki nr ewid. [...], przy ul. [...]w C., wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia. W tej sytuacji, jak podkreślił pełnomocnik, skarga na postanowienie organu drugiej instancji w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania stała się bezprzedmiotowa.
W związku z tym pełnomocnik skarżących wniósł o umorzenie postępowania oraz o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "ustawa", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy, postępowanie należało umorzyć.
Zwrot całości uiszczonego przez skarżących wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.