Uzasadnienie
W skardze złożonej w niniejszej sprawie skarżąca Gmina wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z [...] kwietnia 2018 r., znak: [...], o odmowie umorzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia – w wysokości [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne.
Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą umorzenia skarżącej Gminie administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł, wymierzonej Gminie za usunięcie bez zezwolenia dwóch dębów czerwonych, z działki nr [...], w miejscowości S. K.. Decyzja ta nie stanowi aktu kwalifikującego się do wykonania, albowiem nie wprowadziła ona żadnych zmian w zakresie obowiązków ciążących na stronie skarżącej na mocy wcześniej wydanych decyzji (zob. postanowienie NSA z 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II GZ 270/13). W szczególności w drodze wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej umorzenia wskazanej wyżej administracyjnej kary pieniężnej nie można doprowadzić do wstrzymania ewentualnej egzekucji tej kary. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że podstawę obowiązku uiszczenia przez Gminę wspomnianej kary nie stanowi zaskarżona decyzja, lecz decyzja Starosty [...] z [...] grudnia 2017 r., znak: [...], utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] stycznia 2018 r., znak: [...]
Z tych względów, wobec niespełnienia warunków z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu.