Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Lu [...]
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołań O. P. z siedzibą w M. oraz Stowarzyszenia Ekologicznego "K. G." od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Zabezpieczenie przed erozją prawego brzegu rzeki W. w km 396-397 i 401-402 w miejscowości S., gmina S., powiat [...], woj. lubelskie" – uchyliło w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
O. P. w M. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia [...] października 2014 r. sygn. akt II SA/Lu [...] oddalił ww. skargę.
Powyższy wyrok stał się prawomocny z dniem [...] marca 2016 r., tj. wraz z wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku w sprawie II OSK [...], oddalającego skargę kasacyjną złożoną przez O. P. w M..
W dniu [...] czerwca 2016 r. (data nadania – k.
18) O. P. w M. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postepowania przed tym Sądem zakończonego ww. wyrokiem z dnia [...] października 2014 r. sygn. akt II SA/Lu [...]. Domagając się uchylenia przedmiotowego wyroku i ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd strona skarżąca powołała się na art. 271 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako podstawę wznowienia, podnosząc tym samym zarzut nieważności postępowania z powodu braku należytego umocowania (reprezentacji) jednego z uczestników postępowania, działającego na prawach strony, tj. T. W., które pomimo tego, że jest stowarzyszeniem zwykłym, nieposiadającym osobowości prawnej, w toku postępowania było reprezentowane jednoosobowo – przez jego przedstawiciela regulaminowego. Zdaniem strony skarżącej, w przypadku stowarzyszeń zwykłych legitymację procesową w postepowaniu sądowoadministracyjnym posiadają wszyscy członkowie stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków.
W odpowiedzi na powyższą skargę o wznowienie postepowania sadowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawiło ocenę jej zasadności uznaniu Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga O. P. w M. o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w Dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Stosownie zaś do art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany.
W niniejszej sprawie strona skarżąca jako podstawę wznowienia powołała art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Wymaga podkreślenia, że O. P. w M. powołaną podstawę wznowienia odnosi do innego podmiotu uczestniczącego w kwestionowanym postępowaniu na prawach strony, tj. do T. W., wskazując, jakoby podmiot ten nie był należycie reprezentowany. Podniesiony brak należytej reprezentacji nie odnosi się tym samym do strony skarżącej. Tymczasem przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. służy ochronie praw strony, która nie była należycie reprezentowana, a nie innej strony. Żądać wznowienia postępowania w oparciu o powyższy przepis może zatem tylko ta strona, która nie była należycie reprezentowana, nie można natomiast skutecznie podnieść tego zarzutu w stosunku do innej strony. Jedynie więc T. W. mogłoby domagać się wznowienia postępowania na tej podstawie, gdyby uznało, że było nienależycie reprezentowane, a nie skarżące O. P. w M. (por. postanowienia NSA: z dnia 7 czerwca 2005 r., sygn. akt II GSK 90/05, LEX nr 1324377 oraz z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK1206/12, LEX nr 1260062).
W konsekwencji stwierdzić należy, że jakkolwiek strona skarżąca formalnie powołała w skardze ustawową podstawę wznowienia postępowania sądowego (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.), to jednak w rzeczywistości podstawa ta - w odniesieniu do strony, która ją podniosła - nie występuje.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 281 p.p.s.a. w zw. z art. 275 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.