Uzasadnienie
W dniu 10 września 2010 r. A. R. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. zezwalającą D. C. na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości o nr [...], położonej w D. W., stanowiącej własność skarżącej, w celu wykonania wskazanych w decyzji robót budowlanych.
W skardze A. R. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Adresatem powołanej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę, zaś warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wskazała żadnych podstaw uzasadniających wystąpienie przesłanek, od których zależy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż za taką nie można uznać wszczętego z jej inicjatywy postępowania o rozgraniczenie nieruchomości.
Ponadto skutki wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę dotyczą przede wszystkim interesów inwestora, który organizuje i finansuje proces budowlany i to wyłącznie on ponosi ryzyko prowadzenia robót budowlanych przed rozpoznaniem skargi przez sąd.
Zatem, w ocenie Sądu, brak jest przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków, nadto przesłanki takie nie wypływają z treści samej zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji.