Uzasadnienie
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Paragraf 2 tego przepisu stanowi, że skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Legitymacja do wniesienie skargi kasacyjnej powstaje zatem po doręczeniu stronie odpisu skarżonego orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Zatem doręczenie uzasadnienia orzeczenia warunkuje możliwość uruchomienia kontroli instancyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie może więc zainicjować kontroli instancyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym ten, kto uprzednio nie wniósł o doręczenie mu odpisu skarżonego orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna wniesione w takiej sytuacji jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FZ 427/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W przedmiotowej sprawie, H. W. wniosła skargę kasacyjną sporządzoną przez reprezentującego ją adwokata bez uprzedniego wniesienia o doręczenie jej odpisu skarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem. W tym stanie sprawy, w świetle unormowania art. 178 p.p.s.a. wniesiona przez H. W. skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.