Uzasadnienie
W dniu 16 maja 2013 r. M. G. wniósł do Sądu skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny Staroście za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt II SAB/Lu 6/04.
W piśmie z dnia 22 grudnia 2013 r., skierowanym do Sądu, skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może jednak uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie należało umorzyć.
Zwrot uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi uzasadniał art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.