Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga J. W. (dalej: skarżąca) na niewykonanie przez Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. wyroku z dnia 27 maja 2021 r. w sprawie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – sprawa toczyła się pod sygnaturą akt II SAB/Lu 29/21.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. wskazał, że powyższy wyrok jest nieprawomocny w związku ze złożeniem skargi kasacyjnej i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Nie ulega wątpliwości, że przepis dotyczy prawomocnego wyroku – tylko taki bowiem kreuje prawa i obowiązki, których wykonanie może być egzekwowane.
Po myśli art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, gdy nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Prawomocność oznacza ostateczne zakończenie postępowania w sprawie.
Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 maja 2021 r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Lu 29/21 została wniesiona skarga kasacyjna, która nie została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W przypadku, gdy wyrok nie ma waloru prawomocności, nie można stwierdzić, że organ ignoruje orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, że skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie nieprawomocnego wyroku.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.