Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]r., znak: [...], wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta L. przez Kierownika Sekcji Realizacji Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L., odmawiającej B. G. przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka K. W..
W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że decyzją z [...]r. organ pierwszej instancji odmówił przyznania świadczenia w formie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia w dniu 13 lutego 2010 r. dziecka K.W. Stronie przyznano zasiłek rodzinny na dziecko – K. W., jednakże odmówiono przyznania dodatku z tytułu urodzenia dziecka.
Organ podniósł, że strona nie przedstawiła zaświadczenia lekarskiego lub zaświadczenia położnej potwierdzającego co najmniej jedno badanie kobiety w okresie ciąży przez lekarza ginekologa lub położną.
Odwołanie od tej decyzji złożyła w dniu [...] r. B. G. wskazując, że w dniu 5 marca 2010 r. została zmieniona ustawa o świadczeniach rodzinnych. Wyjaśniła, że w czasie ciąży nie chodziła do lekarza ginekologa, a zatem nie może przedstawić żadnego zaświadczenia.
Decyzja z dnia [...] r. została doręczona B. G. w dniu 27 kwietnia 2010 r. Odebrała ją siostra odwołującej się M. G. jako dorosły domownik i w tym samym dniu przekazała decyzję B. G. (oświadczenie B. G. z dnia 29 lipca 2010 r.).
Zgodnie z art. 129 § 2 kpa termin do wniesienia odwołania od decyzji wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W przedmiotowej sprawie upłynął on 11 maja 2010 r., a B. G. złożyła osobiście odwołanie w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w L. w dniu 23 czerwca 2010 r. Fakt ten potwierdza pismo Ośrodka z dnia 29 lipca 2010 r.
Strona nie złożyła odwołania w terminie i nie wniosła też, zgodnie z treścią art. 58 § 1 kpa o przywrócenie terminu ani nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła B. G. (k. 3-5 oraz k. 13 akt sprawy) podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej. Wyjaśniła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i wychowuje samotnie dwoje dzieci, utrzymując się jedynie z zasiłku rodzinnego w wysokości 136 zł, a dorywczo zarabia około 150 zł miesięcznie.
Odmowa przyznania jednorazowego zasiłku z tytułu urodzenia dziecka stawia ją w trudnej sytuacji życiowej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny dokonuje kontroli w zakresie zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z obowiązującym prawem, co czego jest uprawniony w świetle art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a zatem skargi nie można uznać za zasadną.
Przepis art. 15 kpa wprowadza zasadę dwuinstancyjności postępowania, co oznacza, że stronie przysługuje prawo wniesienia odwołania od decyzji organu administracji wydanej w pierwszej instancji w administracyjnym toku instancji.
Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczania decyzji stronie.
Organ wydający decyzję ma obowiązek pouczenia strony w tejże decyzji o trybie wniesienia odwołania (art. 107 § 1 kpa).
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy i co nie jest przez skarżącą B. G. kwestionowane, w decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. z dnia [...]r., znak: [...], zawarte zostało pouczenie o sposobie i terminie odwołania (k.13 akt adm. I instancji).
Decyzja ta została doręczona, zgodnie z art. 43 kpa, dorosłemu domownikowi skarżącej – siostrze M. G. w dniu 27 kwietnia 2010 r., która przekazała decyzję w tym samym dniu B. G. (oświadczenie B. G., k. 7 akt adm. II instancji).
Skarżąca odwołanie od decyzji z [...] r., doręczonej w dniu 27 kwietnia 2010 r., złożyła osobiście w siedzibie organu pierwszej instancji dopiero w dniu 26 czerwca 2010 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 129 § 2 kpa.
Jakkolwiek art. 58 kpa przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu na prośbę zainteresowanego, który uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, to w rozpatrywanej sprawie przepis ten nie mógł mieć zastosowania, bo skarżąca składając odwołanie nie wnosiła o przywrócenie terminu.
Odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu nie może być rozpatrzone merytorycznie przez organ odwoławczy. Organ ten, zgodnie z art. 134 kpa, zobowiązany jest stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.
O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 250 tejże ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).