Uzasadnienie
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 stycznia 2011r. oddalającego skargę Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o konieczności złożenia do właściwego miejscowo komisariatu policji odrębnego podania w sprawie zakłócania spokoju, skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
W formularzu wniosku PPF wskazał, że jego jedynym źródłem dochodu jest renta z ZUS w wysokości 935 zł brutto tj. 812,24 zł netto miesięcznie; poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkując w lokalu o pow. 50 m2, jego miesięczne wydatki obejmują m.in. czynsz – 232, 89 zł, energia i gaz - 10 zł, niezbędne zakupy – 150 zł.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania i może być stosowana w okolicznościach nadzwyczajnych, skrajnie trudnych.
W ocenie Sądu, sytuacja Z. K., utrzymującego się samodzielnie wyłącznie z niskiej renty uzasadnia uwzględnienie wniosku tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącego możliwości podejmowania środków procesowych.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.