Wyrok WSA w Lublinie z 27 maja 2004 r., II SA/Lu 655/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 27 maja 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia dotyczącego egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek (spr.), Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Wiesława Achrymowicz asesor WSA
stażysta Tomasz Wójcik protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r., znak: [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /tekst jednolity: Dz.U. Nr 110, poz. 968 z 2002 r. z późn. zm./, po rozpatrzeniu zażalenia J.S., na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] – uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.[...]NR /[...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył zobowiązany J.S. wnosząc o jego uchylenie.

W ocenie organu II instancji postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte na podstawie wadliwie wystawionego tytułu wykonawczego i z tego względu niedopuszczalne jest jego prowadzenie.

Organ odwoławczy wskazał, że w wystawionym tytule wykonawczym Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego działającego jako wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym jest:

• niewłaściwe określenie organu egzekucyjnego, przez określenie w punkcie A tytułu wykonawczego /Nr 4/, w miejscu gdzie wierzyciel wskazuje organ egzekucyjny uprawniony do prowadzenia postępowania egzekucyjnego obowiązków o charakterze niepieniężnym – Kierownika Urzędu Skarbowego – w trybie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym. Wskazanie tego organu jako podmiotu uprawnionego do prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest niezgodne z treścią art. 20 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. We wskazanym artykule, ustawodawca wyposażył w kompetencje organu egzekucyjnego, przy egzekwowaniu obowiązków o charakterze niepieniężnym "... kierownika powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydawanych w zakresie swojej właściwości decyzji lub postanowień...". Zgodnie z tym, właściwym dla prowadzenia tego postępowania będzie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miejscowo właściwy dla tej sprawy /PINB /;
• brak klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej. W części oznaczonej literą "G" odnoszącej się do klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej, którego wzór na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 26 § 2 cyt. ustawy egzekucyjnej, został określony przez Ministra Finansów, w przedmiotowym tytule wykonawczym nie został wypełniony, tj. nie nadano temu tytułowi klauzuli o jej skierowaniu do egzekucji administracyjnej. Taki brak formalny, powoduje, że nie można na podstawie tytułu pozbawionego klauzuli, prowadzić postępowania egzekucyjnego, tj. należy zwrócić tytuł wierzycielowi, w tym przypadku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.

Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że nie negując konieczności prowadzenia postępowania egzekucyjnego w celu wykonania nakazu administracyjnego, uchylił zaskarżone postanowienie, ponieważ zostało ono wydane w wyniku wadliwie wszczętego postępowania egzekucyjnego.

Od postanowienia tego wniósł skargę J.S. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji w kwestii rozważenia możliwości adaptacji obiektu szopo-garażu.

W przekonaniu skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny, nie będąc związany granicami decyzji administracyjnych może również rozstrzygnąć o możliwości pozostawienia szopo-garażu i jego adaptacji dla celów rodzinnych. Wyjaśnił przy tym, że budynek stoi na jego działce od 8 lat a jego adaptacja dla celów rolniczych nie narusza interesów sąsiadów. Poza tym szopo-garaż jest mu niezbędny na zabezpieczenie maszyn rolniczych. Skarżący zobowiązał się przy tym zrealizować uprzednio wszystkie wytyczne służb budowlanych, w tym przygotować niezbędną dokumentację.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że:

• wszczęcie postępowania egzekucyjnego związane jest z zakończeniem postępowania administracyjnego, w którym orzeczono w trybie art. 36 ust. 3 w związku z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r.;
• sprawa J.S. była dwukrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, który w swoim drugim rozstrzygnięciu /sygn. akt II SA/Lu 652/98/ oddalił skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 1998 r. znak[...];
• podnoszone przez skarżącego zarzuty skargi skierowanej do NSA, odnoszą się do zakończonego postępowania administracyjnego, którego zasadność rozstrzygnięcia została potwierdzona w/w wyrokiem.

W związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia żądania skarżącego i odstąpienia od egzekucji.

Rozpatrując złożoną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Odnosząc się do zarzutów skargi należy powiedzieć, że mają one charakter merytoryczny i głównie dotyczą decyzji administracyjnej.

Natomiast w obecnie rozpatrywanej sprawie podstawowym problemem jest z natury sama zasadność wydania przez organ wyższy postanowienia kasacyjnego opartego o przepis art. 138 § 2 kpa.

Zgodnie z brzmieniem § 2 art. 138 kpa postanowienie kasacyjne jest uzasadnione tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części przez organ I-szej instancji.

Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Badając prawidłowość wydania postanowienia kasacyjnego przez organ wyższy w przedmiotowej sprawie Sąd podzielił jego stanowisko. Organ wyższy wskazał na błędy tytułu wykonawczego i zalecił ich usunięcie.

W tej sytuacji Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa i skargę od niego oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.