Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania D.O. od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie Filia nr.4 z dnia [...] marca 2004 r znak: [...] dotyczącej przyznania mu zasiłku stałego wyrównawczego uchyliło powyższą decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W motywach rozstrzygnięcia podano, iż z dniem 1 maja 2004 r weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r o pomocy społecznej (Dz.UNr.64 poz.593) która w art.150 nakazuje do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem jej wejścia w życie stosować nowe przepisy. Ustawa ta nie przewiduje pomocy w postaci zasiłku stałego wyrównawczego. Jednakże w art.144 pkt.1 ustawy stwierdza się, iż ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o zasiłku stałym wyrównawczym – rozumie się przez to zasiłek stały. Zdaniem Kolegium oznacza to, iż sprawa powinna być rozpoznana w realiach zasiłku stałego, co uzasadniało uchylenie decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D.O. podniósł, iż uchylenie decyzji tylko z powołaniem się na zmianę przepisów byłoby uzasadnione, gdyby Kolegium udowodniło, że wyniki przedmiotu rozstrzygnięcia tj. wysokość, okres oraz odmowa przyznania mu zasiłku stałego pod rządami dotychczasowej z dnia 29 listopada 1990 r i aktualnej z dnia 12 marca 2004 r ustawy o pomocy społecznej na pewno będą rozbieżne, a na ich wyniki nie ma wpływu nie dopełnienie nałożonych obowiązków pełnego rozpatrzenia materiału dowodowego np. Tego samego pomniejszenia dochodu z danego miesiąca o wysokość zapłaconych alimentów za dany miesiąc przy naliczeniach wysokości zasiłku stałego zadany miesiąc za rządów jednej i drugiej ustawy o pomocy społecznej.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Dodatkowo wskazano, iż rozpatrzenie merytoryczne odwołania pozwalałoby postawić zarzut wydania decyzji bez podstawy prawnej. Niedopuszczalne byłoby również wydanie przez Kolegium orzeczenia w realiach zasiłku stałego, gdyż wtedy takiej decyzji należałoby postawić zarzut o wydaniu jej poza tokiem instancji, co jest kwalifikowanym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podkreślić należy przede wszystkim, iż zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny. Jej podstawę stanowi art. 138 § 2 kpa, według którego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Wydanie decyzji przez organ odwoławczy możliwe jest tylko wówczas, gdy jego zdaniem organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, albo przeprowadzono wprawdzie postępowanie wyjaśniające, ale nie jest ono wystarczające dla rozstrzygnięcia sprawy i brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art.136 kpa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 1997 r sygn. akt III ZP 5/96 OSNAPiUS 1997, Nr.15, poz.262). Organ odwoławczy nie rozpatruje sprawy merytorycznie, ani nie przeprowadza merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez organ I instancji.
Dokonanie takiej kontroli nie powinno w ogóle wchodzić w rachubę, albowiem decyzja organu I instancji, wydana bez przeprowadzenia niezbędnego postępowania wyjaśniającego pozbawiona jest pełnych ustaleń, które mogłyby stanowić przedmiot owej kontroli. Nie ulega wątpliwości, iż przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające dotyczyło zasiłku stałego wyrównawczego ustalanego i wypłacanego na podstawie art.27 ust.4 i 6 stawy z dnia 29 listopada 1990 r o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U z 1998 r Nr 64 poz.414 ze zmianami). Formy pomocy w tej formie nie przewiduje ustawa z dnia 12 marca 2004 r o pomocy społecznej (Dz.U Nr 64, poz.593 ze zmianami), która w art.144 pkt.1 stanowi, że jeśli w dotychczasowych przepisach była mowa o zasiłku stałym wyrównawczym, należy przez to rozumieć zasiłek stały. Wobec konieczności uwzględnienia przez organ odwoławczy zmian stanu prawnego sprawy zaistniałego w toku postępowania odwoławczego.
Kolegium właściwie przyjęło, iż w tym zakresie nie zostało przeprowadzone postępowanie wyjaśniające, pozwalające na ocenę zasadności wniosku skarżącego o wypłatę świadczenia. Podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja nie zamyka drogi do uzyskania przez skarżącego nowej decyzji zgodnej z jego oczekiwaniami, co jednak wymaga przeprowadzenia w sprawie pełnego postępowania wyjaśniającego.
Z tego względu na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270) skargę należało oddalić.