Uzasadnienie
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r., wydanym na podstawie art. 134 kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołanie T.S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...]czerwca 2004 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Organ wskazał uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, że od decyzji wydanej w I instancji służy odwołanie, które stosownie do art. 129 § 2 kpa wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Z akt sprawy wynikało, że zaskarżoną decyzję, zawierającą pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia, doręczono J.K. w dniu 5 lipca 2004 r. Przewidziany do wniesienia odwołania termin upłynął zatem w dniu 19 lipca 2004 r. We wrześniu 2004 r. J.K. wyjaśnił dodatkowo, że T.S. jest jego pełnomocnikiem w sprawie dotyczącej zabytkowego budynku zlokalizowanego przy ul. N. i dlatego oświadczenie z dnia 20 lipca 2004 r. złożone przez T. S. należało potraktować jako odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. Oświadczenie (odwołanie) T.S. zostało wniesione – według ustaleń organu w dniu 20 lipca 2004 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc z uchybieniem terminu.
Z powodu uchybienia terminu wniesione odwołanie było bezskuteczne. Stąd też sformułowane przez stronę zarzuty merytoryczne odnoszące się do decyzji nie mogły być rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J.K. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że oświadczenie T.S. z dnia 20 lipca 2004 r. przesłane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miało cechy odwołania złożonego w ustawowym terminie określonym w art. 127 i 129 kpa.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że orzekający organ prawidłowo ustalił, iż decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. nakazującą przedłożenie ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. N. doręczono J.K. w dniu [...] lipca 2004 r. Świadczył o tym podpis i data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji.
W postępowaniu prowadzonym w sprawie stanu technicznego zabytkowego budynku mieszkalnego T.S. występował jako rzeczoznawca budowlany.
W aktach sprawy brak było pisemnego pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego.
Do czasu złożenia we wrześniu 2004 r. wyjaśnień przez J.K. brak było podstaw do traktowania T. S. jako jego pełnomocnika, bowiem w myśl art. 33 § 2 kpa, pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Od momentu zawiadomienia organu o udzieleniu pełnomocnictwa, pełnomocnik powinien być informowany o podejmowanych w toku postępowania czynnościach.
Złożone przez T.S. oświadczenie z dnia 20 lipca 2004 r. potraktowane następnie przez organ – stosownie do wyjaśnień J.K. zawartych w piśmie z dnia 8 września 2004 r. - jako odwołanie od decyzji było odwołaniem złożonym po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, termin do wniesienia odwołania od decyzji wynosi czternaście dni, a początkiem jego biegu jest dzień doręczenia decyzji stronie.
W tej sytuacji czternastodniowy termin do wniesienia odwołania przez T.S. – jako pełnomocnika skarżącego – należało liczyć od dnia 5 lipca 2004 r. Termin ten pokrywał się z terminem do wniesienia odwołania przez skarżącego.
Zatem w rozpoznawanej sprawie miał zastosowanie przepis art. 134 kpa, stanowiący, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Trzeba wyjaśnić, że termin do wniesienia odwołania jest procesowym terminem ustawowym. Wniesienie odwołania po upływie terminu jest bezskuteczne, natomiast rozpatrzenie przez organ II instancji takiego odwołania stanowiłoby rażące naruszenie prawa, dające podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).
W tym stanie rzeczy, pozbawioną usprawiedliwionych podstaw skargę należało oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).