Uzasadnienie
W dniu 11 stycznia 2011 r. M. M. i D. M. złożyli skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...]. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego wraz z instalacjami wewnętrznymi, instalacjami zewnętrznymi oraz przyłączami na działkach nr ewid. 141/2, 141/1, 159 i 1 w L. W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż na skutek wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody oraz wywołania nieodwracalnych skutków. W ocenie skarżących wniosek ten uzasadniony jest podniesionymi w skardze zarzutami wskazującymi na wadliwość zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest zasadny.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 p.p.s.a.).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podkreślili, że wybudowanie na stanowiącej własność inwestora działce nr ewid. 141/2, przy ul. K. w L., projektowanego budynku doprowadziłoby do skutków niemożliwych do odwrócenia, gdyż uniemożliwiłoby skarżącym obciążenie w przyszłości każdoczesnego właściciela tejże działki służebnością gruntową przejazdu na rzecz każdoczesnego właściciela działki nr ewid. 140/2, przy ul. S. (ul. D. 112 w L., stanowiącej obecnie własność skarżących.
W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a.
Po pierwsze, wbrew twierdzeniom skarżących, nie można przyjąć, że wybudowanie projektowanego budynku wywołałoby nieodwracalne skutki prawne. Nie ulega wątpliwości, że technicznie możliwym byłoby przywrócenie do stanu poprzedniego działki nr ewid. 141/2, poprzez rozbiórkę tego obiektu budowlanego.
Po drugie, postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania, Sąd nie ma zatem możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.
Po trzecie, to inwestor ponosi ryzyko, wykonując roboty budowlane na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, w stosunku do której wniesiona została skarga do sądu administracyjnego. W przypadku bowiem ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, wynikające z tego negatywne konsekwencje obciążać będą wyłącznie inwestora.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.