Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. /k. 24/ przyznano skarżącej T.W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W wykonaniu powyższego postanowienia, Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła tut. Sąd, że w sprawie niniejszej pełnomocnikiem skarżącej został wyznaczony adwokat [...], któremu skarżąca udzieliła stosownego pełnomocnictwa /k. 45/. Wyrokiem z dnia 18 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T.W. Pełnomocnik skarżącej sporządził i wniósł datowaną na dzień 15 grudnia 2007r. skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której to zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za jej sporządzenie i wniesienie. Złożony wniosek nie zawierał jednak oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części zgodnie z treścią § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W toku postępowania pełnomocnik, pismem z dnia 24 września 2008 r. złożył następny wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu opatrzony oświadczeniem, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stwierdził, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej "ppsa" wyznaczony adwokat [...] otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów [...] w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, niewątpliwie należy także sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Nie mniej jednak zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 15 grudnia 2007 r. wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie może zostać uwzględniony z niżej przytoczonego powodu. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż zawarty w skardze kasacyjnej wniosek pełnomocnika skarżącej o zasądzenie nieopłaconej pomocy prawnej, w tym zastępstwa adwokackiego z urzędu nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 20 cyt. wyżej rozporządzenia. Brak takiego oświadczenia pełnomocnika wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia braków, opisanego w art. 49 ppsa. (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, Teza nr 4, LEX nr 242945). Dlatego też złożony przez pełnomocnika następny wniosek z dnia 24 września 2008 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu opatrzony wymaganym oświadczeniem należy uznać za bezskuteczny.
Ubocznie należy stwierdzić, iż z uwagi na ww. istotne braki rozpatrywanego wniosku odstąpiono od oceny zasadności przyznania żądanej przez pełnomocnika wysokości wynagrodzenia.
Biorąc powyższe pod uwagę, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt. 8 ppsa należało orzec jak w sentencji.
Art. 210. § 1.