Uzasadnienie
W dniu 27 maja 2016 r. B. P. i W. P. złożyli skargę do Sądu na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących mieszkaniowy zasób gminy.
Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł, zaś zarządzeniem z dnia 25 lipca 2016 r. – do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwania do usunięcia pozostałych braków skargi zostały doręczone skarżącym w dniu 20 października 2016 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie wpłacili żądanej kwoty ani nie usunęli pozostałych braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Ponadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w szczególności brak podpisu skargi (art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi oraz wezwania do usunięcia pozostałych braków skargi zostały doręczone skarżącym, w trybie określonym w art. 73 P.p.s.a.
Powołany przepis normuje instytucję uniwersalnego doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji gdy doręczenie zastępcze pisma, o jakim mowa w art. 72 P.p.s.a. okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem).
W związku z nieobecnością skarżących w miejscu wskazanym w skardze jako adres do doręczeń (k. 3), przesyłka, zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do podpisania skargi, została awizowana oraz pozostawiona w placówce pocztowej w B. P. w dniu 6 października 2016 r. Ponownego awizowania dokonano po upływie 7 dni – w dniu 14 października 2016 r. (k. 38, 39).
Zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącym w dniu 20 października 2016 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14-dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej.
W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 27 października 2016 r., skarżący nie opłacili wpisu od skargi ani nie usunęli pozostałych braków skargi, co skutkuje koniecznością odrzucenia ich skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.