Uzasadnienie
UZASDNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., znak: [...] Orzeczenie to wraz ze stosownym pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 28 października 2008 r.
W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej (tj. w dniu 3 listopada 2008 r.) skarżący złożył do Sądu Administracyjnego pismo sporządzone osobiście zatytułowane "zażalenie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W ocenie Sądu przedmiotowe pismo procesowe należy potraktować jako skargę kasacyjną. Co prawda tytuł tego pisma brzmi: "zażalenie", jednakże jego treść jednoznacznie wskazuje na wolę zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi. Nadto skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Nadto skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, bądź może ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną osobiście. Z akt sprawy nie wynika natomiast aby należał on do kręgu osób uprawnionych, w myśl ww. art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a., do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. jest bowiem błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Monitor Prawniczy 2004, nr 5, s. 202).
Ubocznie należy także zwrócić uwagę, że gdyby uznać, że jest to rzeczywiście zażalenie, to i tak podlegałoby ono odrzuceniu, ponieważ na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługuje jedynie skarga kasacyjna.
Zatem prawną konsekwencją wniesienia skargi kasacyjnej przez podmiot do tego nieuprawniony jest jej odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.