Uzasadnienie
Decyzją ostateczną z dnia [...] r. nr [...] Rektor utrzymał w mocy decyzję Dziekana nr [...] w przedmiocie skreślenia M.D. z listy studentów.
M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
Lublinie skargę na powyższą decyzję ostateczną. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpoznania i prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd.
Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, że udzielenie mu wnioskowanej ochrony tymczasowej umożliwi mu ukończenie szkolenia lotniczego. Ponadto stwierdził, że w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji i przekazania sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia stworzona zostanie możliwość rozpatrzenia przez Uczelnię wniosku skarżącego z dnia 22 grudnia 2016 r. o przywrócenie na III semestr studiów lub znalezienia "innego sposobu rozwiązania problemu".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514).
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, jakoby zachodziła którakolwiek z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przesłanki takiej nie stanowi bowiem chęć ukończenia przez skarżącego szkolenia lotniczego, ani też dążenie do przywrócenia na III semestr studiów, zaś w istocie wyłącznie do tych kwestii sprowadza się argumentacja rozpoznawanego wniosku. Argumenty te nie wskazują wszakże, iż stronie skarżącej grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w razie wykonania zaskarżonego aktu. Nie wynika z nich również w żaden sposób, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wywołać trudne do odwrócenia skutki, zwłaszcza, że ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji będzie równoznaczne z dalszym pozostawaniem przez skarżącego w gronie studentów Wyższej Szkoły. Podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogły natomiast stanowić zarzuty co do jej legalności, albowiem argumenty te mogą stać się przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznania skargi.
Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.