Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił skarżącemu K. M. przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 15 stycznia 2010 r. (k.57). W dniu 22 stycznia 2010 r. złożył on sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, postanowienie z dnia 11 stycznia 2010 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek skarżącego K. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy, dochody pięcioosobowej rodziny skarżącego pochodzące z uprawy gospodarstwa rolnego oraz z otrzymywanej dopłaty do gospodarstwa rolnego nie wystarczają na pokrycie w całości wykazanych przez niego kosztów utrzymania koniecznego i kosztów produkcji rolnej. Wysokość tych dochodów nie pozwala więc na skromną nawet egzystencję.
Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.