Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił J. C. przyznania prawa pomocy. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 19 lutego 2009 r. (k.77). W dniu 23 lutego 2009 r. złożył on sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa", wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, postanowienie z dnia 10 lutego 2009 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek J. C. o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 ustawy).
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy, J. C., będący osobą schorowana, w podeszłym wieku, utrzymuje się wraz z żoną ze świadczeń emerytalno-rentowych. Z dochodów tych ponosi nie tylko koszty codziennego utrzymania własnego i żony, lecz również koszty utrzymania dwóch bezrobotnych synów, nie mających źródła dochodu. Skarżący nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania spółdzielczego o powierzchni 48 m2.
Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Sąd orzekł, jak w postanowieniu.