Uzasadnienie
Z.W. złożył do Sądu Administracyjnego skargę z wnioskiem o ukaranie grzywną Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2002r. w sprawie oznacz. sygn. akt II SAB/Lu 33/02 w przedmiocie obligatoryjnych usług opiekuńczych specjalistycznych – schorzenie "P."
Skarżący podniósł, że pomimo wezwania organu w dniu 11 kwietnia 2003r. do wykonania tego wyroku nie otrzymał on pomocy, o którą wnosił w dniu 8 kwietnia 2002r.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 8 kwietnia 2002r. o udzielenie mu pomocy innej niż usługi zwykłe w dniu [...] sierpnia 2002r. została wydana decyzja [...] odmawiająca przyznania mu pomocy w postaci usług opiekuńczych. Na skutek odwołania decyzją z dnia [...] października 2002r., znak: [...] uchylono zaskarżoną decyzję i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. W konsekwencji kolejnych odwołań skarżącego w dniu [...] listopada 2002r. wydano decyzję nr [...] przyznającą mu pomoc w postaci specjalistycznych usług opiekuńczych.
Na poparcie wniosku o oddalenie skargi organ administracyjny wymienił 104 pisma (załączniki), które zawierają wnioski i oświadczenia skarżącego Z.W. kierowane do organu w sprawach o przyznanie mu świadczeń z pomocy społecznej, składane na przestrzeni dwóch lat (począwszy od 2 kwietnia 2002r.), dokumenty potwierdzające czynności podejmowane przez organ w tych sprawach oraz wydane w nich rozstrzygnięcia organów administracyjnych oraz sądu administracyjnego.
Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Skarżący wniósł skargę w trybie art.154§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) żądając wymierzenia organowi kary grzywny.
Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się w razie niewykonania wyroku sądu administracyjnego.
W sprawie tego typu sytuacja nie miała miejsca.
Wyrokiem z dnia 27 listopada 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie w sprawie oznacz. sygn. akt II SAB/Lu 33/02 rozpatrując skargę Z.W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej zobowiązał Kierownika tego Ośrodka do załatwienia wniosku skarżącego, złożonego dnia 8 kwietnia 2002r. w terminie 1 miesiąca od dnia doręczenia odpisu wyroku.
Powyższy wyrok został wykonany, bowiem w dniach 30 stycznia 2003r. i 1 kwietnia 2003r. zostały wydane decyzje przez organ I instancji przyznające specjalistyczne usługi opiekuńcze, a zatem w sprawie nie można mówić o bezczynności organu i niewykonaniu wyroku sądu.
W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz.U. Nr 153, poz.1270)