Uzasadnienie
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżąca B. T. jest w niniejszej sprawie zwolniona z obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Wynika to wprost z dyspozycji art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej, która wniosła skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Powyższe oznacza, iż skarżąca w niniejszym postępowaniu toczącym się w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku nie ma obowiązku uiszczania zarówno wpisu, jak i innych opłat sądowych, a także zwrotu wydatków.
Skoro zatem B. T. zwolniona jest od ponoszenia kosztów sądowych z mocy prawa, zbędne jest wydawanie w tym zakresie orzeczenia przez sąd, w konsekwencji czego, postępowanie w części dotyczącej wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć jako bezprzedmiotowe w oparciu o dyspozycję art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W myśl art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, to jest poprzez ustanowienie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy wynika, że prowadzi ona gospodarstwo domowe z mężem i trojgiem małoletnich dzieci, dochód rodziny stanowią: świadczenia z pomocy społecznej oraz dochód męża uzyskany z prac dorywczych - w łącznej wysokości 1837 zł brutto. Skarżąca jest bezrobotna i ma na utrzymaniu troje dzieci, w tym dwoje uczących się. Nie posiada majątku i nie ma oszczędności.
Z powyższego wynika, iż sytuacja materialna skarżącej jest na tyle trudna, że nie może ona ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Powyższa okoliczność uzasadnia zatem, wobec spełnienia przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł, jak w postanowieniu.