Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] Burmistrz Miasta N. odmówił [...] S.A. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego o wymiarach 48,58 m x 12,13 m wraz z towarzyszącą infrastrukturą, parkingiem z 19 miejscami postojowymi, zbiornikiem na wodę deszczową oraz bilbordem reklamowym o wymiarach 2,5m x 5,2 m na terenie działek nr [...] położonych w miejscowości S.. Adresatowi decyzja doręczona została w dniu [...] kwietnia 2020 r.
W dniu [...] czerwca 2020 r. (data złożenia w biurze podawczym Urzędu Miejskiego w N.) spółka wniosła odwołanie od tej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] września 2020r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że decyzja organu I instancji została doręczona w dniu 6 kwietnia 2020 r. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania od decyzji wynosi 14 dni od dnia jej doręczenia. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia odwołania powinien upłynąć w dniu 20 kwietnia 2020 r. Jednakże w dniu doręczenia decyzji wnioskodawcy na podstawie art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374) bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID. Zgodnie z nowelizacją powołanego powyżej przepisu dokonaną przez art. 73 pkt 46 lit. a ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U.2020.695) dodano do art. 15 zzs ust. 2a, w myśl którego wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy terminów wydania decyzji, o których mowa w art. 59 ust. l-2a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Postępowanie, wszczęte na wniosek [...] S.A. dotyczyło wydania decyzji o warunkach zabudowy, o której mowa w art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dlatego też należy uznać, że termin do zaskarżenia decyzji z dnia [...] marca 2020 r. rozpoczął swój bieg w dniu 19 kwietnia 2020 r. i wyekspirował w dniu 27 kwietnia 2020 r. We wskazanym terminie Spółka nie wniosła odwołania.
Kolegium zauważyło, że [...] S.A. powołała się na art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 poz. 875) z uwagi na brzmienie którego uznała, że odwołanie zostało złożone w terminie. Kolegium stwierdziło jednak, że terminy w postępowaniach dotyczących wydawania decyzji w sprawach o ustalenie warunków zabudowy zaczęły biec od dnia 19 kwietnia 2020 r., a nie od dnia 24 maja 2020 r., jak twierdzi Spółka w dowołaniu.
Z tych powodów Kolegium uznało, że [...] S.A. nie dotrzymała ustawowego terminu do wniesienia odwołania i działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania i zarazem jego niedopuszczalność. Podkreślono równocześnie, że strona nie wniosła o przywrócenie terminu i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Kolegium wniosła [...] S. A. Zaskarżając je w całości zarzuciła Kolegium, że wydając postanowienie naruszyło:
- 1) art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 ustawy z dnia 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. dalej jako COVID-19 w zw. z art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 35 § 3 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że termin do zaskarżenie decyzji z dnia [...] marca 2020 r. rozpoczął swój bieg w dniu 19 kwietnia 2020 r. i wyekspirował w dniu 27 kwietnia 2020 r. i przez to błędne przyjęcie, że Spółka nie wniosła odwołania w terminie, podczas gdy prawidłowa wykładania przepisu art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 COVID-19 w zw. z art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 35 § 3 k.p.a. powinna polegać na przyjęciu, że przepis art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 COVID-19 dotyczy tylko terminu wydania decyzji, o których mowa w art. 59 ust. l-2a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a nie terminu na wniesienie odwołania;
- 2) w konsekwencji naruszyło też art. 134 k.p.a. poprzez błędne i bezpodstawne stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania;
- 3) naruszenie przepisu art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 poprzez jego błędne niezastosowanie, co skutkowało błędnym przyjęciem, że Spółka nie wniosła odwołania w terminie;
- 4) naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego, nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, brak uzasadnienia faktycznego i prawnego, które potwierdzałoby zasadność wydanego postanowienia oraz brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, jakimi kierował się Organ przy rozpoznawaniu sprawy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz jego prawidłowa ocena powinny doprowadzić do przyjęcia, że Spółka zachowała termin do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu skargi, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania w sprawie, stwierdzono, że źródłem błędnych ustaleń Kolegium jest wadliwa wykładania art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 COVID-19. Skarżona decyzja została Spółce doręczona w 6 kwietnia 2020 r., a zatem na mocy tego przepisu termin na wniesienie odwołania od tej decyzji nie rozpoczął swojego biegu. W wyniku nowelizacji ustawą z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 przepisem art. 73 pkt 46 lit a do art. 15 zzs COVID-19 dodano m.in. ust. 2a pkt 4, zgodnie z którym wstrzymano wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenia biegu terminów, w tym terminów wydania decyzji o warunkach zabudowy. Ustawa nowelizująca weszła w życie w dniu 18 kwietnia 2020 r. W ocenie skarżącej wykładnia językowa art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 COVID-19 nie pozostawia wątpliwości, że dotyczy on jedynie terminu na wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, a nie dotyczy on pozostałych terminów procesowych, w tym m.in. określonego w art. 129 § 2 k.p.a. terminu na wniesienie odwołania.
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje żadnych szczególnych uregulowań w przedmiocie terminu na wydanie decyzji o warunkach zabudowy, zatem w tym zakresie należy stosować przepisy ogólne Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 35 § 2 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Natomiast zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Skoro więc Kolegium co do zasady załatwia sprawę przez wydanie decyzji, wnioskować należy, że przepis art. 35 § 2 k.p.a. dotyczy terminu na wydanie decyzji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt ustawy COVID - 19 i brzmienia art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 skarżąca spółka uznała, że przepis ten wskazuje na brak wstrzymania rozpoczęcia i zawieszenia biegu terminu tylko określonej tam czynności, tj. wydania decyzji. Wyjątek ten nie dotyczy zatem wszystkich terminów w danej procedurze. Przepis art. 15 zzs ust. 2a jako wyjątek od ogólnej zasady wyrażonej w art. 15 zzs ust. 1 - czyli wstrzymania rozpoczęcia i zawieszenia biegu wszystkich terminów procesowych i sądowych w wymienionych tam postępowaniach - powinien być interpretowany ściśle i w sposób zawężający.
Nie można tak, jak to czyni organ, wyjątku z art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 rozciągać na wszystkie terminy w postępowaniu administracyjnym, czyli również na termin wniesienia odwołania. Intencją ustawodawcy, który wprowadził do porządku prawnego w związku z epidemią COVID-19 przepis art. 15 zzs ust. 1 było uchronienie stron przed negatywnymi skutkami upływu terminów procesowych i sądowych, dlatego też m.in. w postępowaniach administracyjnych bieg terminów procesowych (w tym terminów na wniesienie odwołań) nie rozpoczynał się, a rozpoczęte uległy zawieszeniu na okres zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID. Interpretacja przyjęta przez Kolegium sprzeczna jest więc nie tylko z językowym brzmieniem art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 C0V1D-19, ale również z podstawowym założeniem, jakim była wspomniana wyżej ochrona stron postępowania. Skarżąca przekonywała, że stanowisko Kolegium, według którego terminy w postępowaniach dotyczących wydawania decyzji w sprawach o ustalenie warunków zabudowy zaczęły biec od dnia 19 kwietnia 2020 r. a nie od dnia 24 maja 2020 r., jest błędne.
Zgodnie z treścią art. 15 zzs ust. 2a pkt 4 COVID biec zaczęły jedynie terminy na wydanie decyzji o warunkach zabudowy, a nie jak chce Kolegium terminy w postępowaniach dotyczących wydawania decyzji w sprawach o ustalenie warunków zabudowy. Dlatego przyjąć należy, że dodanie w art. 15 zzs ustępu 2a pkt 4 skutkowało jedynie uruchomieniem biegu terminu na wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, co z kolei oznaczało, że w tych sprawach mogło dojść do powstania stanu niezałatwienia sprawy w terminie wynikającym z art. 35 i 36 k.p.a. Nie można jednak tak, jak uczyniło to Kolegium, przyjąć, że nowelizacja uruchomiła bieg pozostałych terminów procesowych, w tym m.in. terminu na wniesienie odwołania. Dopiero ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 uruchomiła bieg terminu na wniesienie odwołania w tej sprawie.
Zgodnie bowiem z jej art. 68 ust. 6 terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15 zzs ustawy COVID, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15 zzs, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. weszła w życie z dniem 16 maja 2020 r. Stosownie do treści art. 68 ust. 6 przyjąć należy, że 14 dniowy termin na wniesienie odwołania rozpoczął bieg 24 maja 2020 r., a zatem odwołanie zostało złożone w terminie.
W odpowiedzi na skargę Kolegium stwierdziło, że wszystkie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zawarte w działach od I do IV dotyczą kwestii wydawania decyzji administracyjnych w sprawach indywidualnych. Tak więc użyte w art. 15 zzs ust. 2a określenie "wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy terminów wydania decyzji, o których mowa w art. 59 ust. l-2a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym" odnosi się do wszystkich terminów procesowych we wskazanych w przepisie sprawach. Nieuprawniona jest wykładnia powyższej normy wskazująca, że jedynie terminy do wydania decyzji, a więc ustawowe terminy instrukcyjne skierowane do organów administracji publicznej w szczególności w art. 35 k.p.a. rozpoczęły ponownie swój bieg od dnia 19 kwietnia 2020 r., a wszystkie inne terminy w tym odnoszące się do wniesienia odwołanie zostały "odwieszone" w dniu 24 maja 2020 r. Podkreślono przy tym, że w przypadku wydania przez organ I instancji decyzji w przedmiocie warunków zabudowy oraz ustawowym zawieszeniem terminów do wniesienia odwołania strony nie mogłyby realizować swych uprawnień wynikających także z decyzji pozytywnych ze względu na brak ich ostateczności w administracyjnym toku instancji.
Ponadto posłużenie się przez ustawodawcę w powołanym do art. 15 zzs ust. 2a sformułowaniem "terminów wydania decyzji" sugeruje, że nie dotyczy ono jedynie terminów załatwienia danej sprawy administracyjnej przez organ, ale wszystkich terminów dotyczących wydania decyzji o warunkach zabudowy, w tym również terminów odwoławczych. Przy innej interpretacji tego przepisu, sugerującej, że terminy w tych postępowaniach płyną wyłącznie w odniesieniu do organów administracji, natomiast strony nie są obowiązane do dochowywania terminów procesowych niemożliwe, czy znacznie utrudnione byłoby prowadzenie tego rodzaju postępowań. Formalizm postępowania wyznaczony w dużej mierze przez rygor terminów zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz pewność obrotu prawnego w tym trwałości decyzji administracyjnych przy innej interpretacji powyższych przepisów byłby poważnie naruszony. W sprawach odnoszących się do warunków zabudowy często dochodzi do faktycznych sporów między stronami, a otwarcie jedynie terminu do wydania decyzji (art. 35 k.p.a.) przy jednoczesnym wstrzymaniu terminu do zaskarżenia decyzji poważnie utrudniłby wnioskodawcom (inwestorom), czy nawet uniemożliwił dalsze prowadzenie spraw odnoszących się do konkretnego zamierzenia budowlanego.
Dlatego też efektywność i szybkość postępowań dotyczących warunków zabudowy byłaby wątpliwa. Organy II instancji nie mogłyby również rozpatrzyć odwołań od decyzji złożonych przed "uwolnieniem" wszystkich terminów (co miało miejsce na podstawie art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 poz. 875), gdyż musiałyby mieć na względzie, że wszystkie strony postępowania powinny mieć zagwarantowane prawo do złożenia odwołania. Tym samym regulacja zawarta w art. 15 zzs ust. 2a ustawy nie miałaby żadnego znaczenie praktycznego, nie wpłynęłaby na szybkość rozpatrywania sprawy w przedmiocie warunków zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Przedmiotem sporu pomiędzy Kolegium, a skarżącą spółką jest to, czy ta ostatnia zachowała termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2020 r. Termin do wniesienia odwołania unormowany został w art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. W myśl tych przepisów odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W sprawie poddanej kontroli legalności w niniejszym postępowaniu sądowym skarżąca spółka odebrała decyzję z dnia [...] marca 2020 r. w dniu 6 kwietnia 2020 r. Stosownie więc do unormowania art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania mijał w dniu 20 kwietnia 2020 r. Jednak dla ustalenia zachowania przez skarżącą spółkę terminu do wniesienia odwołania istotna jest regulacja art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374).
Przepis ten stanowił, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach administracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten dodany została do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych artykułem 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 568), która weszła w życie z dniem 31 marca 2020 r. Zatem od dnia 31 marca 2020 r. obowiązywać zaczęła reguła, zgodnie z którą w okresie stanu zagrożenia epidemicznego (trwającego od dnia 14 marca 2020 r. na mocy unormowania § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 433) do dnia 20 marca 2020 r. na mocy § 1 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego - Dz. U. z 2020 r., poz. 490) oraz stanu epidemii (trwającego od dnia 20 marca 2020 r. na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r., poz. 491) do nadal) terminy procesowe w postępowaniach administracyjnych nie rozpoczynają biegu zaś, te które rozpoczęły bieg ulegają zawieszeniu.
Z uwagi zatem na to, że skarżąca spółka odebrała decyzję z dnia [...] marca 2020 r. w dniu 6 kwietnia 2020 r., a zatem w okresie trwania stanu epidemii, termin do wniesienia odwołania od decyzji nie rozpoczął biegu.
Z dniem 18 kwietnia 2020 r. obowiązywać zaczęło unormowanie ustępu 2a pkt 4 dodane do art. 115 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych na mocy art. 73 pkt 46 lit. a ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 695). Unormowanie ustępu 2a pkt 4 stanowiło, że wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów, o których mowa w ust. 1 (terminów procesowych i sądowych w postępowaniu administracyjnym), nie dotyczy terminów wydania decyzji, o których mowa w art. 59 ust. 1-2a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wspomniany przepis ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym normuje przesłanki wydania decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Kolegium dokonując wykładni art. 15zss ust. 2a pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych uznało, że wstrzymanie lub zawieszenie terminów nie dotyczy postępowań o ustalenie warunków zabudowy. Zatem w ocenie Kolegium adresatem normy ujętej w art. 15zss ust. 2a pkt 4 są zarówno organy administracji jak i strony postępowania dotyczącego uzyskania warunków zabudowy bądź warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja z dnia [...] marca 2020 r. wieńczyła zainicjowane przez skarżącą spółkę postępowania o ustalenie warunków zabudowy. W związku z tym Kolegium przyjęło, że termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2020 r. dla skarżącej spółki zaczął biec od dnia 19 kwietnia 2020 r.
W ocenie składu orzekającego nie sposób jednak zgodzić się z taką wykładnią art. 15zss ust. 2a pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Przede wszystkim podkreślić należy, że art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych stanowi przepis szczególny (lex specialis) w stosunku do unormowań Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustaw szczególnych dotyczących biegu terminów procesowych w postępowaniach administracyjnych oraz instytucji przerywających ich bieg.
Zatem już tylko z tego powodu jego wykładnia powinna być ścisła. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na to, że ustęp 2a artykułu 15 zzs stanowi wyjątek od reguły wprowadzonej w ustępie pierwszym tego przepisu. Jest to więc unormowanie szczególne w stosunku do unormowania szczególnego. Z tych powodów przyjąć należy, że skoro ustęp 2a w punkcie 4 posługuje się zwrotem "wydania decyzji" to dotyczy on wyłącznie "wydania decyzji" w postępowaniu zmierzającym do ustalenia warunków zabudowy bądź warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jego adresatem jest więc organ administracji, a więc jest to przepis skierowany do organu administracji publicznej wskazujący na to, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw przez organ (art. 35-38 k.p.a.) pozostają bez zmian. Wprowadzając ust. 2a pkt 4 do art. 15 zzs intencją ustawodawcy było sprawne procedowanie przez organy administracji spraw dotyczących ustalenia warunków zabudowy, a nie przeciąganie terminów ich załatwienia z uwagi na COVID-19.
Zwrócić należy również uwagę na to, że nie znajduje racjonalnego uzasadnienia stanowisko Kolegium, iż spośród tylu różny postępowań, akurat w postępowaniach w przedmiocie warunków zabudowy należałoby odmówić obywatelom prawa do powoływania się na wstrzymanie lub zawieszenie biegu terminów procesowych, skoro we wszystkich innych sprawach art. 15zzs miałby zastosowanie. Co więcej brzmienie pozostałych ustępów tego przepisu wskazuje, że są one adresowane wyłącznie do organów administracji. Innymi słowy wyłączenia, o których mowa m.in. w art. 15zzs ust. 2a pkt 4 obowiązują tylko organy w zakresie ich procedowania, a nie strony postępowania w zakresie terminów dokonywania przez nie czynności procesowych. Trudno jest więc uznać za zasadny pogląd, że powołany przepis skierowany jest do stron postępowania administracyjnego. Dlatego nie można podzielić stanowiska Kolegium, że termin do złożenia odwołania dla skarżącej spółki zaczął biec od dnia 19 kwietnia 2020 r.
Decydujące dla ustalenia daty, w której rozpoczyna dla skarżącej spółki bieg termin do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2020 r., jest unormowanie art. 46 pkt 20 w zw. z art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875). Mocą unormowania art. 46 pkt 20 uchylony został art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.
Natomiast na mocy art. 68 ust. 6 terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs, których bieg nie rozpoczął się na podstawie tego przepisu, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Ustawa ta weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. (art. 76 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie...). Zatem termin do wniesienia przez skarżącą spółkę odwołania od decyzji z dnia 31 marca 2020 r. rozpoczynał bieg po upływie 7 dni od dnia 16 maja 2020 r., to jest w dniu 24 maja 2020 r. Oznacza to, że ostatnim dniem terminu do wniesienia odwołania był 8 czerwca 2020 r. (poniedziałek) a w konsekwencji, że uzasadnione jest stanowisko skarżącej spółki, iż jej odwołanie złożone w biurze podawczym Urzędu Miejskiego w N. w dniu 4 czerwca 2020 r. zostało wniesione w terminie.
Z powyższych względów zgodzić należy się z twierdzeniem skargi, że Kolegium dokonało wadliwej wykładni art. 15zss ust. 2a pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Następstwem tego jest błędne zastosowanie przez Kolegium art. 134 k.p.a. Skoro bowiem skarżąca spółka nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 31 marca 2020 r. to bezpodstawne było stwierdzenie uchybienia terminu do jego wniesienia. Trafny jest zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia przez Kolegium art. 134 k.p.a.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Obejmują one kwotę 100 zł uiszczonego wpisu od skargi.