Uzasadnienie
W dniu 29 czerwca 2018 r. (data nadania – k. 12v akt sądowych) Przedsiębiorstwo – reprezentowane przez [...] P. K. – wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wójta Gminy z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji. Tytułem wpisu od skargi skarżąca Spółka uiściła na rachunek Sądu kwotę 102 zł (potwierdzenie przelewu – k. 11 akt sądowych).
W piśmie z dnia 20 lipca 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że w dniu 12 lipca 2018 r. Wójt Gminy - działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") – wydał decyzję uchylającą w całości rozstrzygnięcie będące przedmiotem skargi. Pełnomocnik Spółki stwierdził, że w związku z uwzględnieniem przez organ skargi w całości przestał istnieć jej przedmiot, co czyni toczące się postępowanie sądowe bezprzedmiotowym i uzasadnia cofnięcie skargi.
Ww. pismo organ przekazał Sądowi wraz ze skargą oraz odpowiedzią na skargę, w której przychylił się do wniosku o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ze względu na cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – wobec jednoznacznego wyrażenia przez pełnomocnika strony skarżącej stanowiska o zasadności cofnięcia skargi – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W związku z cofnięciem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić stronie skarżącej uiszczony przez nią wpis sądowy w wysokości 102 zł.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.