Uzasadnienie
Skarżąca M. S. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka.
W formularzu wniosku PPF wskazała jedynie, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i ma na utrzymaniu roczne dziecko.
Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2014r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy wskazując, że skarżąca – pomimo wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i oświadczeń wskazujących na wysokość i źródło pochodzenia środków finansowych pozwalających jej na ponoszenie kosztów utrzymania koniecznego – nie wskazała wysokości dochodów i wydatków, wyjaśniła natomiast, że wraz z mężem nigdzie nie pracują i ponoszą bardzo duże wydatki na zakup pampersów, leki, szczepionki, jedzenie oraz opłaty za gaz, wodę i energię elektryczną. Referendarz uznał, że wobec niewykonania wezwania nie jest możliwa ocena jej sytuacji finansowej, a zatem należało odmówić przyznania prawa pomocy.
W sprzeciwie od tego postanowienia M. S. ponownie wskazała, że oboje z mężem nigdzie nie pracują, mąż podejmuje tylko prace dorywcze, aby pokryć bieżące opłaty, ich sytuacja materialna jest bardzo trudna, dlatego nie stać ich na ustanowienie adwokata.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu (...) postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 246 P.p.s.a. przewiduje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na jej wniosek, w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżąca domagała się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, bowiem w formularzu wniosku PPF wnosiła zarówno o zwolnienie od kosztów sądowych, jak i o ustanowienie adwokata.
Należy jednak wskazać, że w świetle art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a. – nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżąca jest zatem zwolniona ustawowo z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, dlatego w tym zakresie należało umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 2 P.p.s.a. i rozpoznać wyłącznie wniosek o ustanowienie adwokata, jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stwierdzić należy, że prawo pomocy w takim zakresie może być przyznane, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe, w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Skarżąca M. S. podnosi, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, bowiem nie pracuje, a jej mąż podejmuje jedynie prace dorywcze, z których dochód wystarcza jedynie na pokrycie bieżących wydatków – ma przy tym na utrzymaniu roczne dziecko.
Wprawdzie pomimo wezwania skarżąca nie wskazała szczegółowo ani wysokości dochodów ani wydatków, to jednak jej oświadczenie co do sytuacji majątkowej jej rodziny i możliwości płatniczych jest wiarygodne.
Z akt sprawy, w szczególności z wywiadu środowiskowego z dnia 27 lutego 2013r. wynika bowiem, że w 2011r. miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę był bardzo niski, a z zaświadczenia lekarskiego również z dnia 27 lutego 2013r. (k.14 akt admin.) wynika, że skarżąca nadal nie posiada środków do życia.
W sytuacji występującej w sprawie Sąd stwierdził, że przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność sytuacji majątkowej jej rodziny daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść bez takiego uszczerbku kosztów ustanowienia adwokata, dlatego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.