Uzasadnienie
J. B. M. wniosła do Sądu skargę na czynność Burmistrza [...] z dnia [...] 2016 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego nieruchomości. Skarga ta datowana na 13 czerwca 2016 r., wpłynęła do Sądu w dniu 28 czerwca 2015 r., zaś Sąd przekazał ją organowi w dniu 30 czerwca 2015 r. (data nadania).
W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niepodlegającej kognicji sądów administracyjnych bądź o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2015 r. w sprawie ustalenia granic niektórych miast, nadanie niektórym miejscowościom statusu miasta, ustalenia granic oraz zmiany nazw i siedzib niektórych gmin (Dz. U. poz. 1083), z dniem 1 stycznia 2016 r. miejscowość [...] otrzymała prawa miejskie (§ 2 pkt 3), a granice tego miasta objęły między innymi dawną miejscowość X. (§ 3 pkt. 2 lit. b).
W związku z tym Rada Miejska w [...] w dniu [...] 2016 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie nadania nazw nowoutworzonych ulic w mieście [...], porządkującą nazewnictwo ulic na terenie miasta [...]. Na podstawie tego aktu, w poprzednio istniejącej miejscowości X., utworzono ulice: X, Y, Z. W tej sytuacji Burmistrz [...], działając na podstawie art. 47a ust. 5 w zw. z ust. 4 pkt 5 lit. a i ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.; dalej także: "ustawa"), zarządzeniem nr [...] z dnia [...] 2016 r. ustalił numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków usytuowanych na ulicach w mieście [...]wymienionych w Uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w [...].
Zauważyć trzeba, że w świetle tych przepisów ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów należy do zadań gminy, przy czym ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera m.in. dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych (art. 47 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 pkt 5 lit. a). Ponadto organ wykonawczy gminy (wójt, burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe budynków mieszkalnych z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają (art. 47a ust. 5).
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jest utrwalone stanowisko, iż nadanie numeru porządkowego nieruchomości, na podstawie powołanych przepisów ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, stanowi czynność materialno-techniczną z zakresu administracji publicznej, która podlega kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."; por. przykładowo. wyroki: NSA z dnia 1 lutego 2008 r., I OSK 6/07, LEX nr 447879, NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., I OSK 30/11, LEX nr 1149370, WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 stycznia 2011 r., II SA/Go 760/10, LEX nr 953222, WSA w Krakowie z dnia 23 września 2014 r., III SA/Kr 893/14, LEX nr 1513776 oraz zachowujący aktualność na gruncie sprawy niniejszej wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2002 r., SA/Bk 1074/01, ONSA 2003, nr 2, poz. 65).
Oznacza to, że wbrew twierdzeniom organu zawartym w odpowiedzi na skargę, przepisy prawa dopuszczają skarżenie do sądu administracyjnego opisanej wyżej czynności Burmistrza [...] z dnia [...] 2016 r. dotyczącej ustalenia numeru porządkowego budynku mieszkalnego skarżącej. Wskutek podjęcia tej czynności budynek, w którym jest zameldowana skarżąca, usytuowany na działce nr ewid. [...]w [...], przy ul. X, otrzymał – z dniem 1 stycznia 2016 r. – nowy numer.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przez co rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast – w myśl 52 § 3 P.p.s.a. – jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W myśl zaś art. 53 § 2 P.p.s.a. skargę – w takim przypadku – wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, że w oparciu o wskazany wyżej przepis art. 47a ust. 5 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, Burmistrz [...] pismem z dnia 2 lutego 2016 r. powiadomił skarżącą o zmianie numeracji budynku mieszkalnego skarżącej. Pismo to doręczono skarżącej w dniu 9 lutego 2016 r. (k. 1, 2 akt administracyjnych).
Poza sporem jest, że skarżąca złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez organ w ustawowym, czternastodniowym terminie do wniesienia tego pisma. Po doręczeniu jej bowiem w dniu 9 lutego 2016 r. zawiadomienia o ustaleniu nowego numeru należącego do niej budynku mieszkalnego, w dniu 10 lutego 2016 r. (data nadania) złożyła pismo nazwane "odwołaniem od decyzji", w którym zakwestionowała prawidłowość wskazanej czynności Burmistrza [...] (k. 3 akt administracyjnych).
Niekwestionowanym jest również, iż w odpowiedzi na ww. pismo skarżącej organ skierował do niej w dniu 15 lutego 2016 r. pismo, w którym poinformował, że nie może uwzględnić żądania skarżącej co do pozostawienia dotychczasowej numeracji nieruchomości, na której skarżąca zamieszkuje.
Podkreślić trzeba, że w dniu 22 lutego 2016 r. skarżąca odmówiła przyjęcia przesyłki zawierającej wskazane pismo organu z dnia 15 lutego 2016 r., co oznacza, iż w tej dacie nastąpiło skuteczne doręczenie jej odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie bowiem z art. 74 § 1 i § 2 P.p.s.a., jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma, zwraca się je sądowi z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją dołącza się do akt sprawy. W takim przypadku uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata.
Z powyższego wynika, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Przepis ten, jak wskazano wyżej, wyraźnie wskazuje, iż w przypadku, gdy organ udzielił stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa – tak, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – skargę na czynność organu należy wnieść do sądu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozstrzyganej sprawie opisany termin upłynął w dniu 23 marca 2016 r., zaś skarga J. B. M. z dnia 13 czerwca 2016 r. (wadliwie skierowana przez skarżąca do Sądu Okręgowego w [...], zamiast do WSA w Lublinie, za pośrednictwem Burmistrza [...]) została przekazana przez WSA w Lublinie organowi w dniu 30 czerwca 2016 r. (data nadania – k. 51 akt sądowych). Przepis art. 54 § 1 P.p.s.a. wymaga bowiem tego, by skargę do sądu administracyjnego wniesiona została za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Skarga złożona w rozpoznawanej sprawie podlegała zatem odrzuceniu jako spóźniona, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.