Uzasadnienie
Spółka w dniu 22 lipca 2008 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] r., stwierdzającą nieważność w całości wszystkich uchwał Walnego Zgromadzenia Spółki z dnia [...] r.
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r., II SA/Lu 536/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skarg Firmy "A" oraz Spółki: I. oddalił skargę Firmy "A", II. uchylił zaskarżoną decyzję, III. stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, IV. zasądził od Starosty na rzecz skarżącej Spółki kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., II OSK 531/09, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Starosty od powyższego wyroku, uchylił pkt II, III i IV zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowań: administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwał Walnego Zgromadzenia Spółki z dnia [...] r. oraz sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Lu 570/09, dotyczącej stwierdzenia nieważności uchwał Walnego Zgromadzenia Spółki z dnia [...]
Wobec uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 listopada 2009 r., II SA/Lu 570/09 oraz decyzji Starosty z dnia [...] r., nr [...], postanowieniem z dnia 25 października 2010 r. podjęte zostało zawieszone postępowanie.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w dniu 3 marca 2011 r. likwidator Spółki – W. G. oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie składu orzekającego w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – stosownie do powołanego art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – postępowanie należało umorzyć.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.