Uzasadnienie
Z. Ł. reprezentowany przez pełnomocnika procesowego wniósł w dniu 2 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia w stosunku do skarżącego opłaty w wysokości 59,064,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Pismem z dnia 8 grudnia 2010 r. - skierowanym do organu pierwszej instancji - skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż od powyższej decyzji została wniesiona skarga, a wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Pismo to organ przekazał do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Bezspornie decyzja ustalająca wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do takiej kategorii aktów należy. Ponadto konstrukcja powyższego przepisu wskazuje, że to na stronie wnioskującej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w tym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Co więcej wskazać należy, iż szkoda, o której mowa w omawianym przepisie, to taka, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 157). W niniejszej sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody nie występuje, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia przez Sąd skargi, uiszczona przez skarżącego kwota będzie zwrócona wraz z należnymi odsetkami bez dodatkowych negatywnych dla niego konsekwencji (postanowienia NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04, niepubl. oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LexPolonica nr 375764).
W niniejszej sprawie Sąd, analizując zarówno wniosek skarżącego, jak również biorąc z urzędu pod uwagę okoliczności decydujące o wstrzymaniu wykonania decyzji stwierdził, że przesłanki warunkujące orzeczenie wstrzymania zaskarżonego aktu nie zachodzą.
Ponadto z akt sprawy wynika, iż skarżący z tytułu sprzedaży prawa do działki uzyskał kwotę znacznie przewyższającą wysokość opłaty planistycznej ustalonej zaskarżoną decyzją. Skarżący nie wykazał przy tym i z akt sprawy również nie wynika, by nie dysponował już środkami uzyskanymi ze zbycia tej nieruchomości. Wobec powyższego należało uznać, iż skarżący nie wykazał, że uiszczenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, należało - na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy - orzec jak w postanowieniu.