Uzasadnienie
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz.1369 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", do pisma strony, a więc i do skargi wszczynającej postępowanie, należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 30 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie było dwukrotnie awizowane: pierwszy raz w dniu 7 września 2017 r. i drugi raz 15 września 2017 r. (k.20), a następnie zostało zwrócone do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie".
W świetle obowiązujących przepisów należy uznać, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 23 września 2017 r.
Przepis art. 73 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. do rąk strony bądź innej uprawnionej osoby), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Przepis ten przewiduje zatem skutek doręczenia, który jest uzależniony wyłącznie od upływu wskazanego w nim terminu. Odebranie przesyłki przez adresata po tym terminie nie wywołuje skutku doręczenia. Z tego względu okoliczność, że skarżącemu po zwrocie korespondencji do Sądu, wydano na jego żądanie z dnia 28 września 2017 r. przesyłkę, nie ma znaczenia dla ustalenia daty doręczenia wezwania do usunięcia braków formalnych skargi.
W świetle powołanych przepisów, skutek doręczenia nastąpił z upływem 14 dni od dnia pierwszego awizo, a więc 21 września 2017 r. – od tego dnia rozpoczynał więc bieg 7-dniowy termin na wykonanie wezwanie.
Mimo upływu tego terminu (a także mimo faktycznego odebrania wezwania przez skarżącego), braki nie zostały uzupełnione, dlatego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.