Uzasadnienie
Adwokat E. O. – M. wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnikiem z urzędu strony skarżącej w skardze kasacyjnej od wydanego w sprawie niniejszej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła o przyznanie tytułem kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną nie zostało uiszczone w całości ani w części. Następnie pismem z dnia 22 stycznia 2009 r. adwokat E. O. – M. wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przypisanych, w tym należnego podatku VAT, oraz zwrot udokumentowanych wydatków w łącznej kwocie 68 złotych poniesionych tytułem kosztów podróży poniesionych w związku z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek ten zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do wniosku tego dołączono dwa bilety opiewające na łączną kwotę 68 złotych.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, treść § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia jak i to, że wnioskodawczyni reprezentowała stronę skarżącą w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to ona w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła i wniosła skargę kasacyjną oraz reprezentowała stronę skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawczyni powinna otrzymać wynosić będzie 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosić będzie 75% z kwoty 240 złotych powiększone stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Stosownie do unormowania § 19 pkt. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki. W sprawie niniejszej wnioskodawczyni udokumentowała wysokość poniesionych kosztów oraz to, że poniesione zostały one w związku z toczącym się w sprawie niniejszej postępowaniem sądowoadministracyjnym. Rodzaj poniesionych kosztów uzasadnia przyjęcie, że mają one charakter niezbędny. Z tych powodów kwota 68 złotych podlega zwrotowi.
Mając na względzie powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.