Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Przy czym zaskarżeniu podlegają jedynie decyzje organu administracji publicznej drugiej instancji wydane w wyniku rozpoznania odwołania od decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej pierwszej instancji.
Sąd administracyjny nie jest, związany granicami skargi w związku, z czym rozpoznaje on wszystkie rozstrzygnięcia wydane w sprawie administracyjnej (art. 134 § 1 cytowanej ustawy). Oznacza to, że sąd administracyjny, rozpatrując np. skargę na ostateczną decyzję (decyzję organu drugiej instancji), ma obowiązek objąć zakresem swojego badania również decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji.
E. C. w dniu 3 sierpnia 2005 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Starosty o z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, po uprzednim rozpoznaniu jej odwołania na powyższą decyzję przez działającego z upoważnienia Wojewody Kierownika Oddziału Rozwoju Regionalnego, który decyzją z dnia [..]., Nr [..] utrzymał w mocy decyzję organu administracji publicznej I instancji. Tym samym skarga E. C. jako wniesiona, od decyzji organu administracji publicznej pierwszej instancji jest niedopuszczalna i nie może być przez Sąd rozpoznana.
Z tych powodów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.