Uzasadnienie
Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 617/12, który uprawomocnił się w dniu 5 stycznia 2013 r., oddalono skargę T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].
D. K. i T. K. w piśmie z dnia 12 sierpnia 2014 r., nadanym tego samego dnia w urzędzie pocztowym na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wnieśli m.in. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 617/12. Jako podstawę wznowienia wskazali nowy środek dowodowy w postaci postanowienia Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zamościu z dnia [...], nr [...] dotyczącego popełnienia przestępstwa z art. 231 k.k. przez pracowników PINB w Z. podczas prowadzenia postępowania w okresie od 2003 r. do 2006 r. na szkodę skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Ustawowe podstawy wznowienia postępowania wymienione w art. 271 do 273 p.p.s.a. stanowią ustawowo usankcjonowane okoliczności - powody wznowienia postępowania. Wznowienia postępowania można żądać z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia lub jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej, albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu, albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3 zd. 1 p.p.s.a.). Wznowienia postępowania można żądać także, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym bądź jeżeli orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Natomiast w myśl art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (pkt 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (pkt 3). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. T. K. wskazał w skardze podstawę wznowienia odpowiadającą przyczynie uzasadniającej żądanie wznowienia unormowanej w art. 273 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy II SA/Lu 617/12 wynika, że o wskazanej w skardze przyczynie wznowienia wiedział już co najmniej w dniu 11 grudnia 2013 r., w którym to dniu Sąd Rejonowy w Zamościu postanowieniem wydanym w sprawie [...] uznał się za właściwy do rozpoznania jego zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zamościu z dnia [...] wydanego w sprawie [...] o umorzeniu śledztwa i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (k. 55 - 58).
Trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 129/09 mijał więc w dniu 11 marca 2014 r. Zatem skarżący wnosząc skargę o wznowienie postępowania w dniu 12 sierpnia 2014 r. uchybił trzymiesięcznemu terminowi do jej wniesienia, co uzasadnia odrzucenie na podstawie art. 280 p.p.s.a. jego skargi o wznowienie postępowania.
Na mocy art. 276 p.p.s.a. stanowiącego, że do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem skargi o wznowienie postępowania znajdzie zastosowanie art. 50 § 1 p.p.s.a oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 276 p.p.s.a w zw. z. art. 50 § 1 p.p.s.a. przyjąć należy, że skargę o wznowienie postępowania (sądowego) może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawnych, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W myśl zaś art. 276 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalna z innych przyczyn, niż wymienione w art. 280 p.p.s.a. oraz art. 281 p.p.s.a. i art. 285 p.p.s.a. Taką inną przyczyną będzie wniesienie skargi przez podmiot nie mający interesu prawnego w żądaniu wznowienia postępowania.
D. K. nie była stroną ani uczestnikiem postępowania prowadzonego pod sygnaturą II SA/Lu 617/12. Zatem wyrok, który zapadł w tej sprawie nie wpływał na jej sytuację prawną. Nie można więc przyjąć, aby miała ona interes prawny w żądaniu wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego pod sygnaturą II SA/Lu 617/12. Z tego powodu jej skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 276 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.