Uzasadnienie
M. K. w skardze na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] [...]o odmowie przyznania skarżącej równoważnika za remont lokalu za 2014 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wniosku tego skarżąca nie uzasadniła, podnosząc wyłącznie zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje:
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia tego typu ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, W-wa 2012, str. 224-225).
W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja, albowiem zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy rozstrzygnięcie o odmowie przyznania skarżącej świadczenia tj. równoważnika za remont lokalu. Decyzja taka nie stanowi więc aktu kwalifikującego się do wykonania, gdyż nie wprowadza ona żadnych zmian w zakresie obowiązków ciążących na skarżącej.
Z tych względów sąd, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.