Uzasadnienie
Adwokat B. J., wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej G. W. w skardze kasacyjnej od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 listopada 2006 r. wniosła o przyznanie według norm przypisanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Akta sprawy niniejszej zawierają pełnomocnictwo udzielone wnioskodawczyni przez skarżącą oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłacone pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z unormowaniem §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna wynagrodzenia adwokata wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Jak wynika z akt sądowoadministracyjnych niniejszej sprawy wnioskodawczyni ustanowiona został pełnomocnikiem skarżącej po wydaniu w niniejszej sprawie wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Wnioskodawczyni nie reprezentowała, więc skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Z tego powodu jak i biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie wynagrodzenie wnioskodawczyni za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% stawki minimalnej określonej w punkcie 1 litera c) ustępu 1 paragrafu 18 rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia wynosi 240 złotych, zatem wynagrodzenie wnioskodawczyni stanowić będzie 75% tej kwoty powiększonej stosowanie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 22% (art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Ponadto stosownie do unormowania § 19 pkt. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki. W sprawie niniejszej do wydatków tych zaliczyć należy uiszczoną przez wnioskodawczynię opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 15 złotych, którą stosowanie do unormowania art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. 2006 r. Nr 225, poz. 1635 ze zm.) musiała ona uiścić. Dlatego kwota 15 złotych podlega zwrotowi.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku § 2 ust. 3 oraz § 19 pkt 2 rozporządzenia należało orzec jak w sentencji postanowienia.