Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał Z. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Od postanowienia Referendarza skarżąca wniosła sprzeciw, podnosząc nową okoliczność jaką jest pogorszenie jej stanu zdrowia i przebywanie w szpitalu od dnia 24 lutego 2010 r. Ponadto wyjaśniła, że Referendarz ustalając jej dochód przyjął miesięczne dochody w kwocie 1.674,57 zł netto, zaś jej dochody w miesiącu lutym (wg załączonego zaświadczenia) wyniosły 1.250 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek Z. B. o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z uczęszczającą do szkoły średniej córką, z którą zamieszkuje w domu. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się otrzymywane przez nią wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.250,48 złotych netto (zaświadczenie Zespołu Szkół Nr 3 w Lublinie, karta 36). Miesięczne koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej tworzą wydatki na leki – 100 złotych, na dojazdy do L. strony skarżącej i jej córki – 360,85 złotych, na usługę Internetu – 40 złotych, na energię elektryczną – 104,58 złotych, przy czym w miesiącu lutym koszt ten wyniósł 150 złotych, na opłacenie kursów przygotowawczych na studia – 300 złotych oraz na wyżywienie córki, gdy przebywa poza domem – 150 – 200 złotych. Łącznie wykazane przez skarżącą konieczne koszty utrzymania (bez kosztów wyżywienia) wynoszą od 1.055,43 złotych do 1.105,43 złotych miesięczne. Po poniesieniu wykazanych przez stronę skarżącą stałych miesięcznych kosztów utrzymania z kwoty netto jej wynagrodzenia pozostaje kwota od 195,05 złotych do 145,05 złotych.
W ocenie Sądu skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Po uiszczeniu wszystkich wskazanych kosztów utrzymania, skarżącej pozostaje do dyspozycji niewielka kwota, tj. 145 – 195 zł miesięcznie, którą w pierwszej kolejności przeznacza na zakup żywności. Skarżąca nie wskazała wprawdzie, jaką kwotę przeznacza na zakup środków żywności, jednak biorąc pod uwagę ceny tych produktów, stwierdzić należy, że dysponując kwotą 145 -195 zł skarżąca nie jest w stanie zakupić żywność na okres miesiąca i jednocześnie ponieść koszty sądowe oraz koszty ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.