Uzasadnienie
Dnia 2 czerwca 2009 r. skarżący S. i M. K. złożyli na urzędowym formularzu (druk PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z unormowaniem art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jest to zasada postępowania sądowoadministracyjnego, przy czym powyższa ustawa przewiduje możliwość indywidualnego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 p.p.s.a., stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3).
Skarżący w przedmiotowym postępowaniu występowali już raz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został uwzględniony i postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 stycznia 2009 r. małż. K. zostało przyznane prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zakres zwolnienia strony w całości od kosztów odnosi się do całego postępowania tj. do prawomocnego zakończenia. Skoro zatem skarżący zostali zwolnieni z przedmiotowego obowiązku, Sąd nie może ponownie rozstrzygać w tym zakresie.
Tym samym postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.