Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 728/17 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Skarżący w piśmie z dnia 17 marca 2018 r. ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lub radcy prawnego. Skoro jednak w toku niniejszego postępowania przyznano już skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata, zbędnym stało się ponowne rozpoznanie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie, w którym prawo pomocy zostało już przyznane. Z tych powodów działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Mając na uwadze wystąpienie przesłanki uzasadniającej umorzenie postępowania o przyznanie prawa pomocy, i co się z tym wiąże to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w piśmie z dnia 17 marca 2018 r. nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, referendarz sądowy odstąpił od wezwania skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza druk PPF. Konieczność umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy czyni bowiem zbędnym uprawdopodobnienie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Temu zaś służy oświadczenie strony wnoszącej o prawo pomocy złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. uchwałę składu 7 Sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08 – ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74).
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie postanowienia.