Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r znak: PINB.[...] wstrzymujące roboty budowlane prowadzone przez K. Ł. przy budowie ogrodzenia na działce nr 1308/1 od strony drogi gminnej nr 092 KUD w P., wykonywane niezgodnie ze zgłoszeniem z dnia 29 czerwca 2005 r znak: WBI.[...].
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ośrodka Gminnego P. i osiedla K. w miejscu drogi gminnej nr 092 KUD9 (działka nr 1306) zaprojektowana jest ulica o szerokości 15m. Burmistrz wyraził zgodę na czasowe wykorzystanie pasa drogowego drogi gminnej pod budowę ogrodzenia działki nr 1308/1, pod warunkiem zachowania odległości minimum 1m od istniejącego kabla telefonicznego, co daje na podstawie oględzin z dnia 13 września 2005 r, odległość 3,5 m od osi drogi. Tymczasem inwestorka wybudowała ogrodzenie w odległości 1,8 m od osi drogi, tuż przy przebiegającym wzdłuż drogi kablu telefonicznym. W związku z tym, obowiązkiem organu nadzoru budowlanego było wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych celem wyjaśnienia sprawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. Ł. podkreśliła, że zachowanie odległości 3,5 m od osi drogi jest niemożliwe, ponieważ droga jest nieutwardzona, ma różną szerokość i nie przebiega w linii prostej.
Zaznaczyła, że ogrodzenie ma charakter tymczasowy i nie podlega inwentaryzacji geodezyjnej oraz wniesieniu na mapę, które to czynności pozwoliłyby określić przebieg i zachowanie odległości między kablem, a ogrodzeniem. Mając powyższe na uwadze dokonała wznowienia granicy między działką 1306 (droga gminna), a działką 1308/1, stanowiącą jej własność, w obecności przedstawiciela Urzędu Gminy i Miasta, który nie zgłaszał zastrzeżeń.
Skarżąca wskazała ponadto na spór jaki ma miejsce pomiędzy nią, a sąsiadami, dotyczący granic działek i wjazdów na nieruchomości. Nie pozwalają zaorać, nic nie może być zasiane, ponieważ jeżdżą samochodami, wyrzucają śmieci. Działka jej położona jest przy głównej ulicy w P. i z powodzeniem nadaje się pod budowę. Zwróciła uwagę, że gmina robiąc plany zagospodarowania przestrzennego nie poinformowała jej o planowanej 15 metrowej drodze znajdującej się w większości na jej posesji. Nigdy nie wyrażała na to zgody. Uważa, że plany takiej drogi nie mają celu i sensu. Nie ma obowiązku dawać na drogę gminną ze swojego. Z jej działki nic się sąsiadom nie należy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, jakkolwiek z innych przyczyn niż powoływane przez skarżącą.
Stosownie do art.50 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U z 2003 r Nr 207, oz.2016 ze zmianami) w przypadkach innych niż określone w art.48 ust.1 lub w art.49 b ust.1, właściwy organ wstrzymuje prowadzenie robot budowlanych wykonywanych:
- 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub
- 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub
- 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art.30 ust.1 lub
- 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, bądź w przepisach
Uzupełnieniem tego przepisu jest art.51 prawa budowlanego, który umożliwia wyeliminowanie stwierdzonych naruszeń prawa budowlanego, poprzez wydanie decyzji w tym przepisie wskazanych, co może nastąpić przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o którym mowa w art.50 ust.1 (art.51 ust.1).
Treść art.50 ust.1 nie pozostawia wątpliwości, że może mieć on zastosowanie tylko do robót budowlanych, które w dacie podejmowania rozstrzygnięcia nie zostały jeszcze zakończone. Za taką oceną przemawia art.51 ust.7 prawa budowlanego, według którego przepisy ust.1 pkt.1i 2 oraz ust.3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art.48 albo w art.49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art.50 ust.1. W takim bowiem przypadku, czyli w stosunku do robót już wykonanych zbędne jest w szczególności wydawanie postanowienia o wstrzymaniu ich wykonania, jak i nakazywanie zaniechania dalszych robót.
Natomiast organ nadzoru budowlanego powinien wówczas od razu wydać decyzję o rozbiórce obiektu lub jego części, jeśli nie jest możliwe doprowadzenie go do stanu poprzedniego, albo wydać decyzję określającą czynności lub roboty budowlane w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (por. wyrok NSA z dnia z dnia 16 marca 2000 r sygn. akt IV SA 228/98 LEX 54751, wyrok NSA z dnia 6 marca 2003 r sygn. akt SA/ Rz 1913/2002).
W piśmie z dnia 26 sierpnia 2005 r skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego G. M. informował, że ogrodzenie zostało wykonane w dniu 25 sierpnia 2005r. Także protokół oględzin z dnia 13 września 2005 r zawiera stwierdzenie, że dotyczą one" wybudowanego ogrodzenia działki nr.1308/1 położonej w P. na odcinku od istniejącego ogrodzenia od ulicy [...] do drogi gminnej ‘’. Fakt wybudowania ogrodzenia potwierdził również Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w postanowieniu z dnia 10 października 2005 r.
W tej sytuacji wstrzymanie robót budowlanych, już wykonanych, jest naruszeniem art.50 ust.1 prawa budowlanego.
Wobec powyższego na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit. b) oraz art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zmianami) zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało uchylić. O wstrzymaniu wykonania postanowień orzeczono na podstawie art.152, a o kosztach w oparciu o art.200 cytowanej ustawy.