Wyrok WSA w Lublinie z 6 listopada 2007 r., II SA/Lu 730/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Spółka K. w W. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wznowienia postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. oddala skargę.

Skład

Sędzia WSA Ewa Ibrom przewodniczący
Sędzia NSA Maciej Kierek
Sędzia NSA Krystyna Sidor sprawozdawca
Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska protokolant

Uzasadnienie

Wojewoda decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 kpa, po rozpoznaniu odwołania K. M. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia [...] dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M. G. pozwolenia na budowę Centrum Handlowego [...] w [...] przy ul. [...] – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie w pierwszej instancji.

W motywach decyzji organ odwoławczy wskazał, że złożony w dniu 8 czerwca 2007r. przez K. P. M. Sp. z o.o. Sp. K. w W. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. G. pozwolenia na budowę Centrum Handlowego [...] w [...] jest kolejnym – drugim wnioskiem o wznowienie postępowania w tej samej sprawie, złożonym przez wnioskodawcę.

Pierwszy wniosek z dnia 26 lutego 2007r. oparty na art. 145 § 1 pkt 4 i 148 § 2 kpa został rozstrzygnięty decyzją z dnia [...] odmawiającą wznowienia postępowania wobec tego, że wniosek nie został złożony przez stronę.

W dniu 8 czerwca 2007r. K. P. złożyła zarówno odwołanie od decyzji z dnia [...] (rozpatrzone przez organ odwoławczy w dniu [...] - utrzymano w mocy decyzję I instancji) – jak i ponowny wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji o pozwolenie na budowę, który jest przedmiotem niniejszego postępowania.

W drugim wniosku o wznowienie postępowania powołano taka samą podstawę prawną, jak i argumentację merytoryczną, co we wniosku z dnia 26 lutego 2007r.

Organ I instancji rozpoznając wniosek z dnia 8 czerwca 2007r. stwierdził, że wnioskodawca nie zachował ustawowego trzydziestodniowego terminu, o jakim mowa w art. 148 kpa, skoro wniosek złożył w dniu 12 czerwca 2007r., natomiast o treści decyzji ostatecznej powziął wiadomość 26 stycznia 2007r.

Jako podstawę prawną wydanej w dniu 9 lipca 2007r. decyzji o odmowie wznowienia postępowania organ I instancji wskazał art. 149 § 3 kpa.

Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie złożone przez K. P. nie podzielił podniesionych w nim argumentów.

Zwrócono uwagę, że w dacie wydania decyzji przez organ I instancji ([...]) istniała już ostateczna decyzja z dnia [...] podjęta przez organ odwoławczy dotycząca odmowy wznowienia postępowania w tej samej sprawie, z udziałem tych samych podmiotów, dotycząca tego samego stanu prawnego i niezmienionego w sposób istotny stanu faktycznego.

Powyższe – zdaniem organu odwoławczego oznacza, że zaskarżona decyzja organu I instancji z dnia [...] jest dotknięta wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, ponieważ dotyczy sprawy już rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (z dnia [...]) i wymaga uchylenia.

Ponownie wszczęte w tym samym przedmiocie postępowanie podlegało umorzeniu na podstawie art. 105 kpa.

Organ odwoławczy zwrócił także uwagę na fakt, że "K. P. M." nie wykazała przymiotu strony w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] o pozwoleniu M. G. na budowę Centrum Handlowego, gdyż na skutek złożonego przez w/w Spółkę odwołania – postępowanie odwoławcze zostało umorzone orzeczeniem z dnia [...] właśnie z braku przymiotu strony.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła K. P. M. Sp. z o.o. Sp. K. w W., która zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 28 ust. 2 ustawy –Prawo budowlane oraz przepisów postępowania (art. 105 § 1 kpa, art.145 § 1 pkt 4 kpa, art.148 kpa, art. 7, 77, 107 § 3 kpa) wnosiła o uchylenie decyzji obu instancji.

Skarżąca podnosiła, że o decyzji o pozwoleniu na budowę dla M. G. dowiedziała się dopiero w dniu 11 maja 2007r, kiedy to otrzymała odpis decyzji Wojewody o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Skarżąca uważa, że powinna być uznana za stronę w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zwraca uwagę, że w innych postępowaniach o pozwolenie na budowę z wniosku T. – użytkownicy wieczyści działek oraz K. P. byli uznani za strony postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

Zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a argumenty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie.

Bezspornym jest, że skarżąca złożyła dwa wnioski o wznowienie postępowania dotyczącego udzielenia M. G. pozwolenia na budowę: pierwszy w dniu 26 lutego 2007r. i drugi w dniu 8 czerwca 2007r.

Bez względu na to, czy postępowanie z wniosku z dnia 26 lutego 2007r. o wznowienie postępowania było dopuszczalne, skoro – jak twierdzi skarżąca - nie zostało do tego dnia przesądzone, że toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji z dnia [...], a więc w konsekwencji nie było wiadomo czy postępowanie o udzielenie M. G. pozwolenia na budowę zostało zakończone ostateczną decyzją, to jednak faktycznie organy prowadziły postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku z dnia 26 lutego 2007r., wydając w dniu [...] ostateczną decyzję (organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, a WSA wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę)

W tej sytuacji, kolejny wniosek skarżącej o wznowienie postępowania z dnia 8 czerwca 2007r. nie mógł więc być rozpoznany z powodu przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, a organ odwoławczy zobowiązany był uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie. Sprawa dotyczyła bowiem sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 1997r., Lex Polonica nr 339424).

Nie ulega wątpliwości, że obydwa wnioski o wznowienie postępowania dotyczyły postępowania zakończonego decyzją wydaną w tej samej dacie i w tej samej sprawie o wydanie pozwolenia na budowę tego samego obiektu, dla tego samego inwestora.

Jako podstawę wznowienia postępowania wnioskodawca w obydwu wnioskach wskazywał art. 145 § 1 pkt 4 kpa zarzucając organom administracji niedopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.

Ponadto brak przymiotu strony był powodem umorzenia postępowania odwoławczego w dniu [...] wszczętego na wniosek K. od decyzji z dnia [...] o udzielenie M. G. pozwolenia na budowę.

Zatem już w tym postępowaniu rozważana była kwestia prawa dopuszczalności udziału K. w postępowaniu opartym na przepisach Prawa budowlanego.

Wszystkie podnoszone w skardze zarzuty pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Sprowadzają się one do rozważań pełnomocnika na temat postępowania organów w związku z wnioskami formułowanymi przez skarżącą, a rozpatrywanymi w innych sprawach, zakończonych decyzjami, które podlegały odrębnemu zaskarżeniu zgodnie z przepisami kpa bądź dotyczą kwestii, które mogłyby podlegać rozpatrzeniu w przypadku wznowienia postępowania, do czego w niniejszej sprawie – jak prawidłowo ustalił uprawniony organ - brak było podstaw prawnych.

Z powyższych względów Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).