Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. L. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 grudnia 2009 r. skarżący został wezwany do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznania prawa pomocy PPF. Następnie zarządzeniem z dnia 18 lutego 2010 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania, z uwagi na nienadesłanie wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Od powyższego zarządzenia w dniu 3 marca 2010 r. skarżący złożył sprzeciw. Podniósł, iż pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. prosił o wyjaśnienie pod jaką sygnaturą toczą się jego sprawy, ponieważ nie wie, do której sprawy dołączane są jego pisma procesowe kierowane do Sądu, a ponadto wniósł o połączenie tych spraw. Z treści sprzeciwu wynika ponadto, iż skarżący wnosi o rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie na podstawie formularza urzędowego PPF złożonego do sprawy sygn. akt II SA/Lu 739/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek L. K. o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonego do sprawy II SA/Lu 739/09), L. K. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną B. K., a ich źródłem utrzymania jest zasiłek przedemerytalny skarżącego w kwocie 726 zł brutto oraz renta chorobowa jego żony w kwocie 798 zł brutto (przyznana do dnia 20 stycznia 2011 r.). Jedynym majątkiem skarżącego jest mieszkanie o powierzchni 56 m2 oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,96 ha.
Skarżący nie wskazał wprawdzie, ile wynoszą jego stałe miesięczne koszty utrzymania, jednakże biorąc pod uwagę niewielką kwotę miesięcznego dochodu stwierdzić należy, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych, jak też kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.