Uzasadnienie
K. K. wniósł w dniu 24 sierpnia 2021r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Wraz ze skargą złożył także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Stosownie do przepisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), zwanej "p.p.s.a." skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu (dorosłemu domownikowi) w dniu 27 maja 2021r. Ustawowy 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 28 maja 2020 r. (ostatni dzień tego terminu przypadał w sobotę - 26 maja 2021r. Bieg terminu kończył się zatem następnego roboczego dnia, tj. w poniedziałek 28 maja 2021r.). Skarga została wniesiona 24 sierpnia 2021.r, a więc niewątpliwie po tym terminie.
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2022r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 stycznia 2022r., sygn. akt II OZ 6/22 oddalił zażalenie na to postanowienie.
Oznacza to, że skarga jako spóźniona, nie może być merytorycznie rozpatrzona, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.