Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], w sprawie nałożenia na Z. R. grzywny w wysokości 52.951,47 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku garażowego o wymiarach w rzucie 12,40 m x 5,05 m, zlokalizowanego na działce nr ewid. 2 w miejscowości K., gmina U..
Powyższe postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone Z. R. w dniu 30 czerwca 2014 r. (potwierdzenie odbioru przy k. 12 akt adm. II inst.)
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na to postanowienie Z. R. złożył w dniu 31 lipca 2014 r. (data nadania – k. 5 akt. sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga Z. R. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.
W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] zostało prawidłowo doręczone Z. R. w dniu 30 czerwca 2014 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia przez skarżącego skargi na to rozstrzygnięcie upływał zatem w dniu 30 lipca 2014 r. Wypada podkreślić, że w treści zaskarżonego postanowienia skarżący został pouczony o trybie i sposobie jego zaskarżenia.
W związku z tym, że skarga Z. R. została wniesiona dopiero w dniu 31 lipca 2014 r., należy uznać, iż skarżący złożył ją z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.