Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. L. z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] wydane na podstawie art. 33 pkt 1 i art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015, ze zm., dalej zwanej: u.p.e.a.), w sprawie stanowiska wierzyciela dotyczącego zarzutów zobowiązanego wniesionych w związku ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego dotyczącego egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. L. Powyższe postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji nałożył na Z. B. obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego zbiornika na ścieki socjalne z budynku mieszkalnego, wykonanego z kręgów betonowych o średnicy 2,55 m i wysokości 2,20 m, usytuowanego pomiędzy budynkiem mieszkalnym a gospodarczym, zlokalizowanego na działce nr [...], stanowiącej własność Z. B. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...].
Wobec niewykonania przez adresata decyzji nakazu rozbiórki nałożonego ostateczną decyzją administracyjną, wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym podjął kroki zmierzające do wyegzekwowania wykonania tego obowiązku poprzez zastosowanie administracyjnych środków przymusu. W tym celu w dniu [...] października 2011 r. wydał upomnienie, znak: [...], doręczone zobowiązanemu w dniu 17 października 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), w którym wezwał zobowiązanego do wykonania obowiązku, z pouczeniem, że w przypadku jego niewykonania wszczęta zostanie egzekucja administracyjna.
Na skutek niewywiązania się zobowiązanego z ciążącego na nim obowiązku rozbiórki, w dniu [...] maja 2012 r. wystawiony został tytuł wykonawczy nr [...], który doręczony został Z. B. w dniu [...] czerwca 2012 r.
Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], utrzymanym w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] listopada 2013 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. L. nałożył na Z. B. grzywnę w celu przymuszenia.
W związku z nieuiszczeniem przez zobowiązanego przedmiotowej grzywny Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. L. w dniu [...] marca 2014 r. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] i skierował do Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. L. wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego należności pieniężnej określonej w tym tytule wykonawczym.
Pismem z dnia 16 czerwca 2014 r., znak: [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. L. przesłał do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. L. pismo Z. B. z dnia [...] czerwca 2014 r. zawierające zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego celem zajęcia stanowiska.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. L. oddalił zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego wniesione przez Z. B. Na powyższe postanowienie zobowiązany wniósł zażalenie, rozstrzygnięte postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], będącym przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie.
W uzasadnieniu powyższych postanowień organy nadzoru budowlanego przytoczyły treść art. 33 u.p.e.a., z którego wynika, że podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być m. in. wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku (pkt 1).
W ocenie organów, wbrew twierdzeniu zobowiązanego, obowiązek objęty postępowaniem egzekucyjnym istnieje, gdyż w obrocie prawnym występuje ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. L. z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...], nakładająca na Z. B. nakaz rozbiórki samowolnie wybudowanego zbiornika na ścieki socjalne z budynku mieszkalnego na działce nr [...]. Decyzja ta została poddana kontroli instancyjnej i utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...]. Decyzja ta jest zatem ostateczna i podlega wykonaniu w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Skargę na postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r. wnieśli A. B. i Z. B., zarzucając organowi drugiej instancji naruszenie prawa i żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów niż wskazane w jej treści. Postanowienia organów obu instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Podstawą kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest wydane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela – organu nadzoru budowlanego – w zakresie zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 pkt 1 u.p.e.a. przez zobowiązanego – Z. B. Podstawę prawną tego postanowienia stanowi dyspozycja art. 34 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którą, przy egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 tej ustawy organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. W zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.
Z kolei w myśl art. 34 § 4 powołanej ustawy, organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego.
W niniejszej sprawie organ egzekucyjny – Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. L. pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. L. jako wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie zarzutu zgłoszonego przez Z. B. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], dotyczącego egzekucji obowiązku o charakterze pieniężnym, tj. grzywny w celu przymuszenia.
Tymczasem postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. L. z dnia [...] czerwca 2014 r., wydane w odpowiedzi na powyższe pismo organu skarbowego, dotyczy innego obowiązku i innego tytułu wykonawczego. W sentencji tego postanowienia organ wymienił bowiem tytuł wykonawczy z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], wystawiony na podstawie ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], obejmujący obowiązek o charakterze niepieniężnym, tj. obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego zbiornika na ścieki socjalne. Również w uzasadnieniu postanowienia wierzyciel odniósł się jedynie do kwestii zasadności egzekucji tego obowiązku.
Organ nie przedstawił natomiast swojego stanowiska w zakresie zarzutów zgłoszonych na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2014 r. obejmującego należności z tytułu grzywny w celu przymuszenia nałożonej postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., nr [...], nadmieniając jedynie, że w wyniku niewykonania przez zobowiązanego nakazu rozbiórki postanowiono o zastosowaniu tego środka.
Stanowiska odnośnie do zarzutów zgłoszonych na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2014 r. nie przedstawił również Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L., który zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Tym samym organy obu instancji naruszyły dyspozycję art. 34 § 1 u.p.e.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Wskazane uchybienie organów nadzoru budowlanego zostało również dostrzeżone przez Dyrektora Izby Skarbowej w L., który postanowieniem z dnia [...] września 2014 r., znak: [...], uchylił w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. L. z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] uznające za bezzasadny zarzut skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie powołanego wyżej tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2014 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania (k. 52-54 akt sądowych).
W związku z powyższym sąd uchylił postanowienia organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Ponownie rozpatrując sprawę, organ pierwszej instancji wyrazi stanowisko w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez Z. B. do tytułu wykonawczego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], obejmującego egzekucję grzywny w celu przymuszenia, stosownie do wymogów określonych w art. 34 § 1 u.p.e.a.
Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.